Tuesday, April 24, 2018

අලුත් අවුරුද්දේ නෑගම් යෑම, ගමේ කඩේ දේශීය කෑම , පාන් පරිප්පු, ඉරිදා උදේ උපවාසය සහ ස්වප්නාගේ අවුරුදු කෑම වේල.


අම්මා හිටපු කාලේ නම් අලුත් අවුරුද්දට අපේ ගෙදර නෑදෑයින්ගෙන් පිරිලාය.   අම්මා නැතිවුනත් හරි නෑදෑයින් එන එක ටික ටික අඩුවෙලා ගියේය.   දැන් නම් අලුත් අවුරුද්දට අපේ ගෙදර එන්නේ සහෝදර සහෝදරියන් ගේ පවුල්වල අය විතරය.   ඒ කොහොම වුණත් මෙදා පාර අලුත් අවුරුද්ද බොහොම කාර්යබහුල විය.   වැඩිපුරම තිබුණේ නෑදෑ ගෙවල්වල යන්නටය.   නෑදෑ ගෙවල්ද වෙන අවුරුදු වලට සාපේක්ෂව මේ අවුරුද්දේ වැඩිය.   ඊට එකම හේතුව පහුගිය අවුරුදු දෙක තුළ හැලපි ගේ සහෝදරයන් ගේ දූවරු හතර දෙනෙක්ම දීග යාමයි.   කෙල්ලන් හතර දෙනා දුන්න හැටි පිළිවෙලින් කිව්වොත් ලොකු අයියාගේ ලොකු දුව පානදුරයටය.   ඊළඟ අයියාගේ දුව මාතලේටය.   අනික් අයියාගේ දුව දිවුලපිටියටය.   ලොකු අයියාගේ පොඩි දුව අපේ ගමටය.   ඔය ගමන් ටික ගියාට පසුව අන්තිමටම යන්න සැට් වුණේ හැලපිලගේ මහ ගෙදරටය.  මහ ගෙදර කියා කතාවට කිව්වාට අම්මා නැතිවුනාට පසු මහගෙදර පාලුය.   මහගෙදර කියා අපි යන්නේ ලොකු අයියලාගේ ගෙදරටය.   ගමන යන්නට දාගත්තේ පහුගිය ඉරිදාය, මේ ගමන එක්කම කියැවෙන තවත් කතාවක් ඇත.   

මගේ හොඳම යාළුවෙකුගේ එකම දුව දීග දී තියෙන්නේ හැලපිලගේ ගමේම තාර පාරෙන් එහා පැත්තේ ගෙදරක කොල්ලෙකුටය.   මේ කොල්ලා, ඒ කියන්නේ මගේ යාළුවගේ බෑනා මෑතකදී ගමේ විදියට කෑම විකුණන කඩයක් පාර අයිනේ විවෘත කළේය.   විවෘත කර කෑම කඩය බුකියේද ප්‍රමෝට් කළේය.   ලීවලින් සාදා මැටි ගසා පොල්ලතු බැඳ හෙප්පු, වංගෙඩි, කුළු, පිත්තල පහන්, කුරහන් ගල් ආදී ෂෝ එකට තබා ඇති  මෙකී නොකී සියල්ලෙන්ම සමන්විත මේ කඩයෙන් දේශීය කෑම වර්ග සියල්ලම පහසු මිළට ලබාගන්න හැකි බවත් කන්නට අවශ්‍ය අයට එහෙමත් ගෙනියන්නට හෙවත් ටේක් අවේ අවශ්‍ය අයට එහෙමත් ආදී වශයෙන් පහසුකම් ඇති බවද බුකි පොස්ටුවේ ලියැවී තිබිණ.

මේ පෝස්ටුව බුකියේ දැක්ක වෙලාවේ සිට හැලපිට මේ කඩෙන් කෑමේ දොළදුකක් පහළ විය.   මේ හදිස්සියේ ඔය කඩෙන් කෑම සඳහා පමණක්ම  යන්නට පිස්සුවක් මට නොතිබුණත් හැලපිගේ කියවිල්ලෙන් බේරෙන්නට උවමනා විය.   කල්පනා කර බැලු මට මතක් වුණේ අලුත් අවුරුද්දට ගමේ යන ගමන් උදේට කන්නට ඔය කඩේට යන්නට පුළුවන් නේද කියාය.   ගමන යන්න කළින් දවසේ මම මගේ යාළුවාට කතා කළෙමි.   අපි එන ඉරිදා ගමේ යන්නට යොදාගෙන තිබෙන නිසා බෑනා ගේ කඩෙන් උදේට කෑම ගන්නට හිතාගෙන ඉන්න බව කීවෙමි.   ඌ කීවේ උදේ කෑමට එන අයට ආප්ප, ඉඳිආප්ප, පිට්ටු, රොටී, කිරිබත්, කඩල, කව්පි ආදී විචිත්‍රවත් කෑම වට්ටෝරුවක් තෝරාගැනීම සඳහා ලැබෙන බවයි.  

ඉරිදා අපි දෙන්නා ගමන පිටත්වුණේ හැලපිලාගේ නංගිගේ පවුලත් එක්කමය.   ඒ ගෙදරිනුත් ඒ ගොල්ලන්ගේ මහ ගෙදරිනුත් උදේට කන්නට කියා කරන ලද ඉල්ලීම් සියල්ලම පසෙක දැම්මේ ගමේ කඩෙන් බඩපුරා හිතපුරා කන්නට හොඳට බඩගින්න තියෙන්නට අවශ්‍ය නිසාය.   ඔය තැනින් තැනින් කඩලයි පානුයි කෑ විට බඩගින්න මෙව්වවී යයි.   කඩේ තියෙන තැන මගේ යාලුවා කියා තිබු නිසා සොයාගන්නට අසීරුවක් නොවීය.   කඩේට යන්නට පෙරම මම අපේ කට්ටියට කීවේ අපේ හිතවත්කම් කිසිවක් නොකියා කෑම කා යමු කියාය.   කඩ මිදුලේ වාහනය නවත්වා අපි හතරදෙනා බැස්ස විට එතැනම පහළ තිබු ගෙදරක සිට තරුණයෙක් කඩේට ආවේය.

" උදේට කන්න ආවෙ, කෑම තියෙනවද? " මම තරුණයාගෙන් ඇසුයෙමි.

" ඔව්,ඔව් මහත්තය එන්න ඇතුළට ! " තරුණයා උත්තර බැන්දේය.

" මොනාද කන්න තියෙන්නෙ? " යි කඩේ ඇතුළට යන්නට පෙර මම තරුණයාගෙන් ඇසුවේ කඩේ ඉස්සරහ පොල් කොටයකට පොල් අතු බැඳ සකස් කරගත් අව් ආවරණයක් ඇතුළේ තබා තිබු බත් පාර්සල් කීපයක් හැරෙන්නට වෙනත් කිසියම්ම කෑම වර්ගයක් කඩය තුළ මා නොදුටු නිසාය.

" බත් තමයි කන්න තියෙන්නෙ මහත්තය, අනික් කෑම ජාති ඉවරවෙලා! " තරුණයා කීවේය.  මම වෙලාව බැලුවිට උදේ නමයටත් විනාඩි පහක් විතර ඇති නැති ගානය. 

" බත් කන්න මෙච්චර දුර එන්නෙ මොකටදැ ? " යි කියා ආපහු වාහනයට ගොඩවී පාරට ගෙන නවත්වා ඇතිවෙන්නට හිනාවුනෙමු.

" දැන් මොකද කරන්නෙ? " වඩාත්ම අමාරුවේ වැටී ඇත්තේ මමය.  අනික් තුන්දෙනා නම් මොන මොනවා හෝ උදේට සප්පායම් වී ඇත.

" ඉස්සරහ නයිට් කඩයක් තියෙනවා! එතැන බලමු !" 

" කෑම තියේවිද? "

" තියෙන්න නම් ඕනෑ! කෝකටත් ගිහිං බලමු ආයෙ වෙන තැනකුත් ළඟ පාතක නැති එකේ !" 

නයිට් කඩේට ගිහිං බැලුවිට එතැනත් කෑමට බත් හැරෙන්නට වෙනයමක් හරි හාමනකට නොතිබූ නිසා එතැනින් පාන් රාත්තල් දෙකතුනක් අරගෙන ලොකු අයියාගේ අක්කාට එතැන ඉඳන්ම කෝල් කලේ අපි පාන් අරගෙන එන නිසා පාන් කන්නට පරිප්පු හොද්දක් හදා තියන්නටැ' යි  කියන්නටය.

පානුත් අරගෙන ගෙදරට යනවිට අක්කා පරිප්පු හොද්ද ලිප තියලාය.   ලිපේ ගොද ගොද ගාමින් නටන පරිප්පු හොද්දේ සුවඳ නාසය දිගේ කුසට ගොස් මගේ කුසගින්න දැන් එලෝකෝටියට නැගලාය.   පාන් කපා පරිප්පු හොදි දීසියත් මේසයට තබා කෑමට එන්න කියපු ගමන්ම මේසයට දුවගෙන ගියේ පරිප්පු හොදිත් එක්ක හොඳහැටි පාන් කන්නම්ය කියා හිතාගෙනය.  පාන් කෑල්ලක් පරිප්පු හොද්දේ පොඟවා රස බැලුවෙමි.

අවාසනාවකි, පාන් කෑල්ල කටේ තියන්නට බැරිය.  පරිප්පු හොද්දේ ලුණු කට්ටෙටය.  ඉතින් කුමක් කරන්නට ද? කන්නට ගත් පාන් පෙත්ත එතැනම තබා මම කෑම මේසයෙන් නැගිට ආවේ අනිත් අයගේ සිනාහඬ මැදය.  හැලපී පැරණි උපහැරණයක් කීවේ අපට වෙච්ච දේටය.

" එක රිටක් වැරදුණොත් රිටි හතක් වරදිනවා 'යි කියන්නෙ මේකට තමයි! "

ඒ වැරදීම කොච්චරද කිව්වොත් ප්ලේන්ටී එකකින් පමණක් සෑහීමකට පත්වී දවල්ට කෑම කන තුරු උපවාසයේ ගතකරන්නට සිදුවිය.   ඉතින් අපේ අවුරුදු ගෙවී ගියේ ඔන්න ඔය ආකාරයටය.  මීළඟට තවත් විචිත්‍රවත් අවුරුදු කෑමක මේ සතියේ යන්නට තිබේ.   ඒ ස්වප්නලාගේ ගෙදර කජුත් කොසුත් කන්නටය.

ස්වප්නා අවුරුද්දට අපි කට්ටියට ගෙදර එන්න කියා ආරාධනා කළේ මාස ගණනකට පෙර සිටය.  ආවොත් ඇතිවෙන්නට කන්න කජුත්, කොසුත් පිළියෙළ කර දෙන බව ඇය පොරොන්දු වුණාය.  පොරොන්දු වුණා වගේම ස්වප්නා දිනයක්ද යොදාගෙන අපට ආරාධනා කළාය.   දිනය යෙදී තියෙන්නේ මේ සතියේය.   මම මේ ඊයේ පෙරේදා විස්තර අහන්නට ස්වප්නාට කතා කළ විට ඇය කීවේ ආරාධනා කළ සියලුම දෙනා එන බව දැන්වූ බවත් ස්වප්නාගේ පැත්තෙන් සියල්ල සුදානම් බවත් දැන් තියෙන්නේ අපේ පැමිණීම පමණක් බවත්ය.

කොහොමත් රක්ෂිත කැලෑව අද්දර කැලෑවේම කොටසක් වගේ නිස්කලංක ගතියක්ද කුරුළු කොබෙයි කෑගැහිල්ල ද නොඅඩුව ඇති ස්වප්නලාගේ වත්තේ උඩහට වෙන්නට බැදි කුට්ටි තුළින් ඇතුළට යන්න තියෙන ගල්තලාවත් ගල්තලාව අද්දරින් ගලා යන සීතල දොළ පාරත් ආයෙම දැකගන්නටත් දොළ පාරේ සීතල වතුරේ දෙපා ඔබාගෙන කුරුම්බාවක් බොන්නටත් මට ඇත්තේ ලොකු ආසාවකි.   ස්වප්නාගේ ගෙදර අවුරුදු කෑමේ විස්තරත් සමග නැවත හමුවෙමු෴ 

Thursday, April 12, 2018

සුද්දාගේ අන්නාසි සොමිය, මඟුල් , අවමඟුල්, ගිණිකෙලි සහ අලුත් අවුරුද්ද.


අපේ ලඟම හිතවතෙකුගේ බිරිඳ කෙටි කලක් අසනීප තත්ත්වයෙන් පසුවී පසුගිය සතියේ මෙලොව හැරගිය අතර ඒ කටයුතු නිසා කාර්ය බහුලව සිටි හෙයින් පසුගිය කාලයේ බ්ලොගය තියෙනවාද වත් බලන්නට වෙලාවත් නොමැති විය.   සාමාන්‍යයෙන් මළගෙයක් මඟුලක් වූ විට පෙර සිට පැවත එන චාරිත්‍ර අනුව අපි මඟුල් ගේ මඟුල් බතේ සිට කිරි හොද්දට බහින තුරාද මළගෙයක් නම් හත්දවසේ දානය අහවර වෙන තුරුමද දිවා රාත්‍රී නොබලා රාජකාරියේ යෙදෙන අතර මේ මළගෙයටද ඒ චාරිත්‍ර නොඅඩුව ඉෂ්ට කළෙමු.   මළගෙයක් නම් වචනාර්ථයෙන්ම ශෝක ජනක අවස්ථාවකි.   එහෙත් මළගිය කෙනා බොහෝ ආයුෂ විඳ කර්මානුරුපව මියගියේ නම් ශෝකය පැත්තකට දමා අපි මළගෙදර සොමිය නොඅඩුව විඳගත්තත් මේ මළගෙදර එසේ සොමිය විඳින්නට තැනක් නොවීය.   හත්දවසේ දානය අවසානයේදී අපි ගෙවල් දොරවල් අස්පස් කර හට්ද බැනර් ද ගලවා දමා පුටු ගොඩවල් ගසා ශෝකබරිතව නිවෙස්වලට ආවෙමු.

අවමඟුල පැවැත්වෙන තුරු අපි හැමගේ හදවත පාරන ශෝකය සෝදාලන්නට රහමෙර බෙහෙවින් උපකාරී වුවත් ප්‍රශ්නයකට තිබුණේ ඉල්ලුමට සරිලන සැපයුමක් නොමැති කමය.   ඒ කොහොමද කිව්වොත් දෙතුන් දෙනෙක් එකතුවී බොහොම අමාරුවෙන් කීයක් හරි එකතුකර ශෝකය නිවාලන්නට පටන් ගන්නා විටම එච්චර වෙලා පැත්ත පළාතකවත් නොහිටි හත් අට දෙනෙක් එක්වරම ප්‍රාදුර්භූත වී උන්ගේ ශෝකයද බලෙන්ම වගේ නිවාලන්නට පටන් ගනිති.   එතකොට ඉතින් ශෝකය පැත්තක තබා අරුන්ගේ දෙමව්පියන්ට මුණු මුණු ගා පිං දෙනවා ඇරෙන්නට වෙන යමක් කරගන්නට බැරිය.   කෙසේ හෝ හත් දවස ගෙවාගත්ත විට ශෝකය නිවාගන්නට මුල් වුනු කීප දෙනෙක්ගේ මුදල් පසුම්බි ලෙල්ලටම හිඳිලාය. 

මළගෙය අස්සේ මඟුල් සොමියකුත් ආපු එක තවත් කතාවකි.   මම කලින් කිව්වා වගේ ඩැනිස් ගේ මල්ලීගේ පොඩි දුවගේ මංගල්‍යය යෙදී තිබුණේ පහුගිය 29 වෙනිදාටය.  මරණය සිද්ද වුණේ 28 වෙනිදාය.   මඟුල් ගේ මළගෙදර අල්ලපු වැටේ ය.   අල්ලපු වැටේ කියා කතාවට කිව්වාට එක ගේකට එහායිනි.   හොඳ වෙලාවට මඟුල ලෑස්ති කර තිබුණේ හෝටලයකය.    ඩැනිස් ගේ මල්ලී දුවගෙන ඇවිත් අපෙන් ඇහුවේ දැන් මම කරන්න ඕනෑ මොකක්ද කියලාය.   මේ වෙලාවේ බිරිඳ මැරුණු අපේ හිතවතා කිව්වේ අමුතුවෙන් මොකුත් කරන්නට අවශ්‍ය නැති බවත් යොදාගෙන තියෙන මඟුල ඒ ආකාරයටම කරන්න කියලාත්ය.   ඇත්තටම කිව්වොත් මාස කීපයකට පෙර සිට හැමදේම සුදානම් කරගෙන නෑදෑයින්ට යාළුවන්ට ආරාධනා කර අවුරුද්දක විතර සිට හෝටල් බුක්කර හැමදේම නූලට තිතට සුදානම් කර තිබු මඟුලක් එකපාරටම වෙනස් කරන්නට යන එක කිසිසේත්ම ප්‍රායෝගික නොවන බව අපි සියලු දෙනාම කීවෙමූ.    අන්තිමට ඩැනිස් ගේ මල්ලී කීවේ ගෙදර කිසිම සද්ද බද්දයක් නොකර මනමාලි හෝටලයට පිටත් වෙන බවත් රාත්‍රියට පවා පිටින් ආ යාළුවන්ට ගෙදර කෑ ගහන්නට ඉඩ නොදෙන බවත්ය.    ඒ කියපු කතාව ඒ විදියටම සිදුවිය.

මම මඟුල් ගෙදර ගියේ සුද්දාත් මාදුවාත් එක්කය.   මඟුල් ගෙදර පිටත් වෙන විටම හැලපි කීවේ කළින් ගියපු මඟුල් ගෙදර වගේ සිහි නැතිවෙන්නට බීගෙන එන්න එපා කියලාය.   කලින් ගිය මඟුල් ගේ කිව්වේ 25 වෙනිදා ගිය තවත් මඟුලකටය.   එදා තිබුණේ අපේ ඥාතියෙක් වගේම යාලුවෙකුගේද මඟුලකි.   උගේම අයියාගේ මඟුල ඊට මාස ගණනකට පෙර ඒ හෝටලයේම පැවැත්වුණු අතර එදා බොන්නට දුන්න සවුත්තු බ්‍රැන්ඩි වර්ගය මම නොබොන නිසා අමුවෙන්ම දවල්ට කා ගෙදර ආවෙමි.   හැබැයි මල්ලීගේ මඟුල වෙලාවේ දුන්නේ හොඳ විස්කි වර්ගයකි.   එදා අපේ බොන මේසයේ කාලයකට පසු හමුවුණු හොඳ මිතුරු සමාගමක්ද වූ නිසා රසවත් කතාබහේ යෙදෙමින්ම බෝතල් එකින් එක හිස්කළෙමු.   කොච්චර බීවාද කියා මතකක් නැත්තේ මඟුලේ අන්තිම හරිය බොඳ වුනු නිසාය.   කෙසේ හෝ මඟුලෙන් පසු මම ගෙදර ආවෙමි.   ගෙදර ආපසු හැලපිත් මාත් අතර ඇතිවුණු කතාබහ මේ ආකාරයටය.

" කෝ වෙඩින් කේක් කෑල්ල?"

සාමාන්‍යයෙන් මම මඟුල් ගෙදරක ගියවිට ලැබෙන වෙඩින් කේක් කෑල්ල ගෙනැත් හැලපිට දීම සිරිතකි.

"වෙඩින් කේක් දුන්නෙ නෑ! "  මම පිළිතුරු දුන්නෙමි.

" එහෙනං ෂුවර් එකටම ඔයා දවල්ට කාල නෑ! වෙඩින් කේක් දෙන්නෙ කන්න පෝලිමේ ඉන්නකොට, ඔයා කන්න ගියානං වෙඩින් කේක් අල්ලනවා, එතකොට ඔයා කේක් කෑල්ල අරං සාක්කුවෙ දාගන්නවා, වෙඩින් කේක් නෑ කියන්නෙ ඔයා කාල නෑ කියන එකයි ! "

හැලපී පුර්වාපර සන්ධි ගලපා දැක්වූවාය. මම නිහඬව සිටියෙමි.   දැඩි කුසගින්නකුත් දැනෙන නිසා නොකා ඇවිත් තියෙන බව තේරුම් ගත්තෙමි.

"එතකොට කෝ තෑන්ක් යූ කාඩ් එක ? " හැලපී නැවතත් ප්‍රහාරයක් එල්ල කළාය.

" තෑන්ක් යූ කාඩ් දුන්නෙත් නෑ!" මම කියා සිටියෙමි.

" එහෙනං ඔයා ඇවිත් තියෙන්නෙ ජෝඩුවට කතා නොකර, ජෝඩුවට කතා කළා නම් තෑන්ක් යූ කාඩ් එක දෙනවා.  තෑන්ක් යූ කාඩ් එක නෑ කියන්නෙ ඔයාට ජෝඩුවට කතා කරන්න අමතක වෙලා ඇවිත්.  ලියුම් කවරෙ දුන්නද? හොඳට මතක් කරලා බලන්න! "

අහෝ ඛේදයකි, ලියුම් කවරය සාක්කුවේ සුරැකිව ඇත.

" ලියුම් කවරෙ දීලත් නෑ!" මම මෝඩයෙකු සේ කියා සිටියෙමි.   හොඳ වෙලාවට මනමාලයා අහල පහළ එකෙක් වූ නිසා පහුවදා කවරය ගිහිං දී ජාම් බේරා ගන්නට හැකිවිය.

ඉතින් එදා මඟුල් ගෙදර යන්නට ලෑස්ති වෙද්දී හැලපි මතක් කළේ ඒ සිද්ධියයි.   මමත් එදා දැඩි අධිෂ්ටානයෙන් මඟුල් ගෙදර ගියේ ආපහු ඒ දේ සිද්ද වෙන්නට නොදෙමියි කියාය.   ඩැනිස් ගේ මල්ලී සිය දියණියගේ මඟුල් ගෙදරට ආ අය ආදරයෙන් පිළිගත් අතර එදා බොන්නට තිබුණේද කළින් මඟුල් ගෙදර තිබු විස්කි වර්ගයමය.   ඒ නිසා මම බොහොම ප්‍රවේසමෙන් පමණ දැන බීම පාවිච්චි කළත් සුද්දාද මාදුවාද ලංකාවේ තියෙන අන්තිම බෝතලය දැක්කාක් සේ ලවක් දෙවක් නැතිව ගහන්නට පටන් ගත්තෙන් ටිකකින්ම උන් දෙන්නාට උන් හිටි තැන් අමතක වෙන්නටම වෙරිවිය.   කෑම කන්නටද සිහියක් නැතුව එක එක්කෙනා ලඟට ගිහිං කියව කියවා ඉන්න නිසා බලෙන්ම වගේ ඇදගෙන ගිහිං දෙන්නාට කන්නට බෙදාදී ජෝඩුව කාපු මේසයේ ඉන්දවා කන්නට කිව්වෙමි.

කෑමෙන් පස්සේද මුන් දෙන්නා කාට කාට හරි ප්ලග් වෙමින් සිටියා මිසක පැය ගාණක් ගියත් යන්නට වගක් නැත.   ඉස්සෙල්ලාම මම දෙන්නාගේම ලියුම් කවර අතට අරගෙන තිබුණේ උන් දෙන්නා ඔය කවර දෙක ආපහු ගෙදර ගේන එක මට හොඳටම විශ්වාස නිසාය.   දැන් ජෝඩුව පිටත් වෙන්නටත් සුදානම් වුණත් සුද්දාටත් මාදුවාටත් යන්නට වගේ වගක් නැත.   යමුයි කියා කොච්චර කන්කෙඳිරි ගෑවත් ඒවා බීරි අලින්ට වීණා ගයනවා සේය.   මට ඇතිවුණු තැන ඕනෑ වෙලාවක වරෙව් කියා පැත්තකට වී සිටියෙමි.   අන්තිමේ යාලුවෙකුගේද උදව් ඇතිව ඇඟේ ඉඳුල් හලාගෙන කමිස බොත්තම් ඇරගෙන මළ පෙරේතයින් දෙන්නෙක් වගේ හිටපු දෙන්නාව වාහනයට පටවා ගන්නට පුළුවන් විය.   ගෙදර එනතුරුද සුද්දා කිව්වේ කවරය දෙන්නට බැරිවුණා කියලාය.   බීපු එකාට වෙච්චදේ කියා පළක් නැති නිසා මමත් සද්ද නැතිව උන්නෙමි.   පහුවදා අන්නාසි කඩන්නට ගිය වෙලේ ආයෙම සුද්දා මට කීවේ ඊයෙ දෙන්න හිටපු කවරය නැතිවෙලා කියලාය.

මේ දවස්වල අන්නාසි මිළ ගොඩක් හොඳ වුණත් ඉල්ලුමේ තරමට දෙන්නට සුද්දා ළඟ අන්නාසි නැත.   අතරින් පතර පැහී ඉදෙන්නට ලංවුණු ගෙඩි ටික කපා විකුණාගන්න පුළුවන් වුණත් තව තවත් අන්නාසි හොයාගෙන කඩකාරයෝ ගෙදරටම එති.   මේ දවස්වල තියෙන අන්නාසි කොළපාට ගෙඩි වුණත් මී පැණි වගේ මිහිරි රසය.   

පහුගිය දවසක සුද්දා කිඹුලාපිටි ගිහිං රචින්නා, නිලා, අහස් කූරු හා බමර චක්‍ර මහ ගොඩක් අරගෙන ආවේ පොඩි උන්ට අවුරුද්දට පත්තු කරන්නටය.   ඒ කිඹුලාපිටියේ ගිනිකෙළි වැඩපලක් කරන සුද්දාගේ පරණ ගෝලයෙක්ගෙනි.    ගෝලයා ගුරුතුමාට හොඳට සළකා බොහොම ලාබෙට බඩු ටික ලබාදී ඇත.  සුද්දා ඔය ගිණිකෙලි බඩු ටික ගේද්දී මම හිටියේ සුද්දලාගේ ගෙදරය.   සුද්දාගේ බාලම දෙන්නා නිවුන්නුය.  විනාඩි ගාණකට වැඩුමල් අක්කාත් මල්ලීත්ය.   මම වැඩියම සුද්දලාගේ ගෙදර යන්නට කැමති පොඩි උන් දෙන්නාගේ හුරතල් බලන්නටය.   එදා බඩුත් අරං ආපු සුද්දා කයියකුත් ගසා ලොකු පුතාත් එක්ක අහස් කූරක් උඩ යවන්නට හදන වෙලාවේ පොඩි උන් දෙන්නා කෑ ගහගෙන ගේ ඇතුළට දුවගෙන ගියාට පසු කිසි කෙනෙකුට උන්ව එළියට ගන්නට බැරිවිය.   ඊළඟට සුද්දා දිග නිලා කූරක් අරගෙන ගේ ඇතුලේම පත්තු කළ විට පොඩි උන් දෙන්නා මරහඬ දෙමින් කාමරයට දුවගෙන ගොස් දොරමුල්ලේ කෑ ගහමින් සිටි අතර නිලා කුර ඉවරවෙලා බලනවිට කෙල්ලට බයටම ඇඳුමේම මුත්‍රා පහ වෙලාය.

පොඩි දෙන්නා දඟ කරන්නට ගත් විට දැන් සුද්දාගේ පවුලට තියෙන්නේ නිලා කූරක් අතට ගන්න එක විතරය.   පත්තු කරන්නට අවශ්‍ය නැත.   එවෙලාවට පොඩි උන් දෙන්නා ආගිය අතක් හොයාගන්නට මීක්‌ සද්දක් නැත෴

ලැබුවාවූ සිංහල සහ හින්දු අලුත් අවුරුද්ද බ්ලොග් ලියන කියවන කමෙන්ට් කරන සියළුම හිතවතුන්ට බත බුලතින් සපිරි වලියෙන් තොර සොමියෙන් බර සිරි සුබ අලුත් අවුරුද්දක්ම වේවා යැයි ඉතසිතින් පතන්නේ ඔබට ඉතා හිතවත් හැලපයා, හැලපී සහ හැලපැට්ටා ය.

Wednesday, March 21, 2018

ඩැනිස් ගේ සොමිය, කැතිඩ්‍රාල් බියර්, ඩේවිඩ්, කේබල් කාර්, නාදන් ගේ කඩේ, පප්පාගේ විස්තරය, ගෙස්ට් හවුස් එක සහ කොකු.


අද ලියන්නට බලාපොරොත්තු වුණේ නාරායන් සොයා යාම කතාවේ කොටසක් වුණත් පාඨකයන් කීප දෙනෙක්ම වගේ ඩැනිස් ගේ කතාව ගැන අදහස් දක්වා තිබු නිසා මේ කතාව ඉවරයක් කරන්නට සිතුවෙමි.   ඒත් ඉවරයක් වේදැයි නොදන්නේ කතාව ලියාගෙන යද්දී කුමන පැතිවලට හැරේවි දැයි කලින් කියන්නට බැරි නිසාය.  කොහොම වුණත් මම මේ දවස්වල සීරිස් තුනක කතා ලියාගෙන යමි.   එකක් නම් නාරායන් ගේ කතාවය.   අනෙක් සීරිස් දෙක ස්වප්නා ගේ දානය කතාව සහ ඩැනිස් ගේ සොමියයි.   මේ සීරිස් තුනෙන් කෙටිම එක ඩැනිස් ගේ සොමිය විය හැකි යැයි මට සිතේ.   කොපමණ දිග කතා පෙළක වුවද අවසානයක් තිබිය යුතු හෙයින් මේ සීරීස් තුනම හැකි ඉක්මණින් ඉවර කරන්නට උත්සාහ කරමි. 

අපි අන්තිමට නැවැත්තුවේ ඉස්ටේසමේ දී හමුවුණු කොල්ලා එක්ක හෝටල් කාමරයක් සොයා ගන්නට යන ගමන ආරම්භයේදීය.   දැන් කොල්ලා තේ එක බොමින් ඉස්සරහින්ද අපි තුන්දෙනා කොල්ලා පසුපසින්ද ගමන් කරමින් පාරවල් කීපයක් පසුකර සෑහෙන දුරක් ගමන් කළෙමු.   ඒ අතරතුර කොල්ලා හෝටල් කීපයකට ගොඩ වැදී විපරම් කළත් සතුටුදායක ප්‍රතිචාරයක් නොලැබුණු බව ඔහුගේ මුහුණින් පෙනිණි.   ඒ ගමන කොල්ලා ඇවිදීම නවතා පෝන් එක අතට ගත්තේය.   කෝල් කීපයක් තැන තැනට දුන් පසු ඔහුගේ මුහුණ එළිය විය.

" ඉක්මනට යමු, එක කාමරයක් තියෙනවලු ! "යි කොල්ලා කීවේය.   ආයෙම ගමන පටන් ගත් අපි වීදි කීපයක්ම පසුකර ගොස් එක් හෝටලයකට ඇතුල් වුණෙමු.   කොල්ලා කාමරය සොයාගත්තේ ඒ හෝටලයෙනි.   කොල්ලාම හෝටලයේ අය සමග කතාකර දවසකට යුරෝ 120 කට කාමරය වෙන්කර දුන්නේය. 

" අද මම උදේ වරුව නිවාඩු, ඒ හින්ද හොඳට ගියා!" යි කියමින් කොල්ලා අපෙන් සමුගත්තේය.   අහම්බෙන් හමුවූ ඒ පරාර්ථකාමී තරුණයා නොවන්නට එදා රාත්‍රිය අපට ගෙවන්නට වෙන්නේ බොහෝදුරට රයින් ගඟ අයිනේ බංකුවකය.   කාලයක් යනතුරු කොල්ලා මගෙත් එක්ක ඊ මේල් වලින් යාලු මිතුරුකම් පැවැත් වුවත් පසුකාලීනව අපි දෙන්නාටම ඊ මේල් ලියාගැනීම එපාවිය.

හෝටලේ කාමරය ඉතා කුඩා එකකි, අපි තුන්දෙනාට යන්තමට වගේ සෑහෙයි.   කාමරයේ පදිංචි වීමෙන් පසුව අපි ඉක්මන් වුණේ දවල්ට කෑම කා ඇවිදින්නට යන්නටය.   කොහේ හරි රටකට ගියොත් යන එන තැන් ගැන අපි තුන්දෙනාගේ එකඟතාවක් කවදාවත් ඇතිවෙන්නේ නැත.   ඒ මොකද කිව්වොත් හැලපි වඩා කමතිවෙන්නේ ඇඳුම් කඩවලත් සුපර් මාකට් ගානේත් රස්තියාදු වෙන්නටය.   හැලපැට්ටා කැමති මැක්ඩොනල්ඩ් සහ KFC වලටය.   මගේ රුචිය වෙනම එකකි.   කෞතුකාගාර හා වෙනත් පුරාණ ස්මාරක බලන්නටද ඒ රටේ ජන ජීවිතය ගැන දැනගන්නට ද මම කැමැත්තෙමි.   කෞතුකාගාර බලන්නට අපේ දෙන්නා එක්ක ගිහිං මම ඉස්සෙල්ලාම පාඩමක් ඉගෙන ගත්තේ ප්‍රංශයේ දීය.   ලුව්ර බලන්නට ගියදා එහි තියෙන අගනා මිළ කළ නොහැකි පුරා වස්තූන් ගැන කිසිම සැළකිල්ලක් නොදැක්වූ අපේ දෙන්නා බලන දෙයක් මට ගිහිං බලා එන්නට කියා පැත්තකට වී ඉඳගෙන සිටියෝය.   පුරාණ මිසරයේ නයිල් නදී නිම්නයේ ශිෂ්ටාචාරය ද පාරාවෝ රජවරුන් හා පිරමීඩ ගැනද මුන් දෙන්නා එක්ක කුමන කතාද?   ඒ දෙන්නා වෙනුවට දැනුම් තේරුම් තියෙන යාලුවෙක් එක්ක ආවානම් මොන තරම් දේවල් දැක බලාගෙන සාකච්ඡා කරන්නට තිබුණාද කියා මා කල්පනා කළේ කේන්තියෙනි.    එක්සත් රාජධානියේදී හා ඉතාලියේදී ද වුණේ ඒ ටිකමය.   ඉතින් ජර්මනියේදී ඒ වැරැද්ද ආයෙම නොකරන්නට ඉටා ගත්තේ අපේ දෙන්නා එක්ක කටුගෙවල් වලට යෑම ටිකට් වලට ගෙවන මුදලටත් පාඩු නිසාය.

අපි දවාලට කෑම කෑවේ ඒ ලඟම තියෙන KFC එකකිනි.   කැතිඩ්‍රාල් යනු කොලෝන් වල ඇති විශාලතම පැරණි දේවස්ථානයක් වන අතර එය කොලෝන් නගරයේ සංකේතය ලෙසද හැඳින්වේ.   දවල්ට කද්දී මම බොන්නට ගත්ත කුඩා බියර් බෝතල් දෙකේ වෙළඳ ලකුණ වුයේ කැතිඩ්‍රාල යයි.   කැතිඩ්‍රාල් හෝ ඩෝම් යනුවෙන් වෙළඳ ලකුණ යොදාගෙන නිෂ්පාදනය කරන බියර් වර්ග හතර පහක්ම ඇතිබව පසුව දැනගන්නට ලැබිණි.   අපේ රටේ මොන යම් හෝ ආගමික සිද්ධස්ථානයක පිංතුරයක් මත්පැන් වර්ගයක වෙළඳ ලකුණ හැටියට යෙදුවොත් කොහොම ජංජාලයක් වේවිද කියා මම කල්පනා කළෙමි.   කොලෝන් දුම්රිය පොළෙන් පිටතට පැමිණ කැතිඩ්‍රාලය ලඟින් පහළට බැස ගඟ පැත්තට යද්දී හමුවන අති විශාල ප්‍රතිමාව ඩේවිඩ් ගේය. 





ගඟේ බෝට්ටු සවාරියක් යන්නට අපි තුන්දෙනා මුල්වරට එකඟතාවකට පැමිණියෙමු.   ගඟ අයිනේ හිඳ අපි මාරුවෙන් මාරුවට පිංතුර ගද්දි එය දුටු ජර්මන් ජාතිකයෙක් තුන්දෙනාටම එක තැන ඉන්නට කියා පිංතුර අරගෙන දුන්නේය.   ඊට පස්සේ එතැනම තිබුණු තොටුපොළෙන් බෝට්ටුවකට ගොඩ වැදී ගඟේ සවාරියකට එකතු වුණෙමු.   ගඟ දිගේ යද්දී අපි දැක්කේ කේබල් කාර් ගඟ උඩින් එහාට මෙහාට යන හැටිය.   කේබල් කාර්වල යන්නටත් තුන්දෙනාම කැමති වුන නිසා බෝට්ටුව ආපහු එනවිට කේබල් කාර් යන තැනට ලඟින් තිබුණු තොටුපොළේ බැහැගෙන කේබල් කාර් එකක ගඟ උඩින් අනික් පැත්තට ගිහිං ඒකෙම අපහු ආවෙමු.   සාමාන්‍යයෙන් මේ කේබල් කාර් සේවය තියෙන්නේ ගඟේ එහා පැත්තට යන අයගේ පහසුව සඳහා වුණත් කේබල් කාර් අපට මැජික් වගේ නිසා ගමන බෙහෙවින් විනෝදමත් එකක් විය.   ගඟ උඩින් යද්දී ගඟේ බඩු  ගෙනයන යාත්‍රා ලස්සනට දර්ශනය වේ. 












ඊළඟට බලන්නට ගියේ චොකලට් පැක්ටරි එකය.   ඒ ගැන මම මීට පෙර ලියා ඇති නිසා දැන් ලියන්නට නොයමි.   චොකලට් පැක්ටරිය නරඹා එනවිට දවස ගතවී හමාරය.   අපට ආපහු එන්නට තිබුනේ රෑ කෝච්චියේ වුණත් පහුවදා දවල් වෙන්නට පෙර හෝටලයෙන් පිටත් වුණේ හිටියානම් එදාටද ගෙවන්නට වෙන නිසාය.   

දවසම ටවුමේ රස්තියාදුවක් ගසා බලන්නට ඇති තැන් බලමින් දවස ගතකර හවස් වෙද්දී ඉස්ටේසමට ගොස් රෑ කෝච්චියේ නැග ආපහු මිඩි ඉස්ටේසමට එද්දී රෑ නවය පමණ විය.   මිඩි කියන්නේ ප්‍රංශ භාෂාවෙන් මැද කියන එකටය.   එතකොට මිඩි ඉස්ටේසම බ්‍රසල්ස් හි මධ්‍යම දුම්රිය නැවතුම් පොලය.   උතුරු නැවතුම නෝඩ් වන අතර දකුණ සුයිඩ් ය.   මේ නැවතුම් තුනම ගමනාන්ත බව නොකිවමනාය.   එහෙත් දුර ගමනාන්ත හා අන්තර් ජාතික දුම්රිය පිටත් වන්නේ මිඩි වලින් නිසා මිඩි බ්‍රසල්ස් හි ලොකුම නැවතුම ය.   අපේ ගෙදරට එන්න තියෙන ට්‍රෑම් කාර් ද ආරම්භ වන්නේ මිඩි වලිනි.   ට්‍රෑම් කාර් රෑ දොළහ වෙනතුරු දුවන නිසා වෙලාව ගැන ප්‍රශ්නයක් නැත. 

ට්‍රෑම් කාර් ගැන කියද්දී මට තව කතාවක් මතක්වේ.   ඒ අපි බෙල්ජියමට ගියපු මුල්ම දවස්වල වෙච්ච වැඩකි.   ඒ කාලේ ට්‍රෑම් කාර් ගැන හෝ විවිධ මාර්ගවල දුවන ට්‍රෑම් අංක ගැන මට කිසිම දැනීමක් නොවීය.   දවස හරියටම කිව්වොත් දෙසැම්බර් 25 වෙනිදාවක් නොහොත් නත්තල් දවසක හවසය.   එදා මම බ්‍රසල්ස් හි තියෙන එකම ලංකාවේ කඩේ වන නාදන් ගේ කඩේට ගියේ බඩු ටිකක් ගන්නටය.   ගමන යන්නට හැලපැට්ටා ද මා සමග එකතු විය.   නාදන් ලාගේ කඩේට ට්‍රෑම් එකේ ටිකක් දුර යන්නට තිබේ.   අපි දෙන්නා කඩේට ගිහින් බඩුත් අරගෙන නාදන්ගේ සංග්‍රහය ද භුක්ති විඳ ආපසු ට්‍රෑම් නැවතුමට ආවේ ගෙදර එන ට්‍රෑම් එක අල්ලා ගන්නටය.   ටිකකින් ට්‍රෑම් එකක් පැමිණි අතර එහි අංකය 4 විය.   අංක 4 ට්‍රෑම් අපේ පාරේ යනවා දුටු මතකයක් මට තිබුණු නිසා අපි දෙන්නා ට්‍රෑම් එකට ගොඩවුනෙමු.   ටිකක් දුර යද්දී අපට පෙනුණේ ට්‍රෑම් එක යන්නේ අපට හුරුපුරුදු පාරේ නොවන බවය.   ඊළඟ නැවතුමේදී ට්‍රෑම් එකෙන් බැසගෙන දැන් කුමක් කරන්ට දැයි කතා කරමින් හිටියෙමු.   පාර වැරදුන නිසා හැලපැට්ටා හොඳටම බය වෙලාය.

" මම කිව්වනෙ තාත්තට, දන්නෙ නැති ට්‍රෑම් වල නගින්න එපා කියල! "

හැලපැට්ටා කියයි.   මම ට්‍රෑම් හෝල්ට් එකේ හිටිය කෙනෙකුට කතාකර පාර ඇහුවෙමි.   ඔහු කීවේ දැන් එන ට්‍රෑම් එකේ නැගී ආපහු ගොස් තවත් හන්දියකින් බැස වෙනත් ට්‍රෑම් එකකින් යන්නට කියාය.   අද නත්තල් දවස නිසා කොච්චර රවුම් ගැහුවත් ටිකට් ගන්නට අවශ්‍ය නැති නිසා බය වෙන්නට එපා යැයි ඔහු කීවේ සිනාසෙමිනි.   ආපහු එන ට්‍රෑම් එකකට නැග ටිකක් දුර එද්දී දැක පුරුදු හන්දියක් දුටුව නිසා එතැනින් බැස ගතිමු.   ඒ හන්දියේ සිට අපේ ගෙදරට පයින් යන දුරය.   ගෙදරට එනතුරුම හැලපැට්ටා මට දොස් කීවේය.

දැන් ඉතින් අවුරුදු විස්සක් පමණ අතීතයට ආපසු යන්නට වුවමනා වෙන්නේ ඩැනිස් ගේ කතාව කියන්නටය.   කීප දෙනෙක්ම පප්පාගේ විස්තර දැනගන්නට ආශාවෙන් ඉන්න නිසා ඉස්සෙල්ලාම පප්පා ගැන විස්තරේ කියමි.   මම කළින් කියා තිබුණා වගේ පප්පා උස මහත දේහධාරී පුද්ගලයෙකි.   විනෝදකාමියෙක් වගේම සල්ලි කාරයෙක් නිසා හොඳට වියදම් කර තමන්ගේ සොමිය නොඅඩුව ලබාගනී.   වයස හැට පැන තිබුණත් කොල්ලෙක් වගේ හොඳ ශරීර ශක්තියෙන් යුතුව ඉන්නේ පප්පා ගේ ක්‍රමානුකුල ආහාර රටාව නිසා විය යුතුය.  පප්පා උදේට කෑම කන්නේ උදෑසන හයටය.   කරකරපු පාන් පෙති දෙකතුනක් මාමලේඩ් ජෑම් සහ බටර් සමග උදේට කන ඔහු කන ගමන් පෘතුගීසි පෝට් වයින් කුඩා බෝතල් දෙකක් විතර බොයි.  දවල්ට කෑම හරියටම දවල් දොළහටය.   ගනකමට හැදු කෝන් සුප් එකක් සමග කුළු බඩු දමා සැර නැතිව තම්බා පිළියෙළ කළ මස් පෙත්තක් කන ඔහු දවල්ට බොන්නේ රෙඩ් වයින් ය.   ඊට පසු පළතුරු කයි.   රෑට කෑම ගැන කිසිම තැකීමක් නැත.   තියෙන මොනවා හෝ සුළු දෙයකින් රෑ කෑම සපුරා ගන්නා පප්පා විස්කි බොන්නේ කෑමෙන් පස්සේය.   ඩැනිස් හවස ඉඳන්ම බීගෙන වැඩිවුණ පසු කාත් එක්ක හෝ කොක්කක් ඇදගනී.   කොක්කට කවුරුවත් නැතිම නම් කොක්ක දාගන්නේ පප්පා එක්කය.   ඊට පසු මහ රෑ වෙනතුරු බනිමින් ද තර්ජනය කරමින් ද හඬමින් ද ගතකරන ඩැනිස් කෑමක් නැතිවම නිදාගනී.

දෙන්නාගේ මිතුරු කමට අවුරුදු කීපයක් ගතවූ පසු පප්පා ඩැනිස්ට යෝජනාවක් කළේය.   යෝජනාව නම් වැල්ලේ තියෙන ඩැනිස් ගේ ඉඩම් කෑල්ලක ගෙස්ට් හවුස් එකක් හැදීමය.   ඉඩම ඩැනිස්ගෙන් වන අතර ගෙස්ට් හවුසියට ආයෝජනය කරන්නේ පප්පාය.   පප්පා ලංකාවට ආවිට ඔහුට නවතින්නට ගෙස්ට් හවුස් එක තනි සම්බුද්දියට දිය යුතු අතර පප්පා ලංකාවේ නැතිවිට ඩැනිස් ගෙස්ට් හවුසියේ කවුරු නවත්වා ගත්තත් පප්පාට ප්‍රශ්නයක් නැත.   මේ ආකාරයට දෙන්නා එකඟතාවකට පැමිණ පප්පා රට සිට ගෙස්ට් හවුසිය හදන්නට ඩැනිස්ට මුදල් එව්වේය.   අද ඉන්නා උන් නම් සංචාරකයෙකු ගෙන් මෙවැනි ආයෝජනයක් ලැබුණොත් ඒ මිනිහා ගෙන් පුළුවන් තරම් මුදල් ගසා කා හදපු දේකුත් නැතුව පොල්ල තියා සංචාරකයාට  ලංකාව පැත්ත බලාගෙන බත් කන්නේවත් නැති තරමට ලංකාව එපා කරවන විදියට වැඩ කළත් ඩැනිස් ඒ ආකාරයේ පජාති වැඩ කරන තුට්ටු දෙකේ මිනිහෙක්  නොවේ.

පප්පා එවපු සල්ලි වලින් ඩැනිස් හොඳ ලස්සනට ගෙස්ට් හවුස් එක හැදුවේය.   සල්ලි මදිවන විට අතින්ද වියදම් කළ ඩැනිස් ගෙස්ට් හවුසිය නිමකළ පසු ගෙනැත් දැම්මේ හොඳම ගෘහ භාණ්ඩය.   බිත්තිවල එල්ලන්නට පිංතුර තෝරා දීම හා ඒවා එල්ලන තැන් පෙන්වා දීම මට පැවරුවේ " උඹ ඉතින් කලාබරය නොවැ! 'යි කියමිනි.    පිංතුර වලට වැඩි ආයුෂක් නැති බව මම දැන සිටියත් මොකුත් නොකියා ඉල්ලපු උදව්ව කරදුන්නෙමි.   ගෙස්ට් හවුසිය විවෘත කිරීමේ ප්‍රධාන ආරාධිතයා වුයේ පප්පාය.   එතෙක් කල් ලංකාවේදී ඩැනිස්ගේ ගෙදර හෝ හෝටලයක නවතින පප්පා ඊට පසු ලංකාවට ආවිට නැවතුනේ අලුත් ගෙස්ට් හවුස් එකේය.   එමෙන්ම ඩැනිස් හම්බවෙන්නට කළුවාමෝදර යන අපගේ නවාතැන වුයේද ගෙස්ට් හවුසියයි.   පප්පා හිටියා කියා අපට වෙනසක් නොවුණේ පප්පාද අපේ හොඳම මිත්‍රයෙක් නිසාය.

රෑ වෙද්දී ගෙස්ට් හවුසියේ අප අරඹන සාජ්ජය ඩැනිස්ගේ පැරණි රසාංග වලින් පටන් ගෙන කොල්ලන්ගේ බයිලා වලින් ද පප්පාගේ ජර්මන් ගීත වලින්ද හැඩවෙන්නේ ගෙස්ට් හවුසිය දෙදරවමිනි.   ඩැනිස්ට පදම වැඩිවෙද්දී කාත් එක්ක හරි කොක්කක් ඇදගනී.   කොක්ක නිසා සාජ්ජය ඇනහිටින එකට පප්පා කැමති නැත.   එවිට පප්පා මාලු කාරයෙක් කද කරට ගන්නාසේ කඳ නවා ඩැනිස්ව කරට ගනී.   අඩි හයක් විතර උස හතර රියන් පුරුෂයෙකු වූ ඩැනිස්ව සෙල්ලම් බඩුවක් සේ කරගහ ගැනීම පප්පාට සුළු දෙයකි.  ඩැනිස් අත පය විසිකරමින් විරෝධය පළකළත් පප්පාගෙන් බේරෙන්නට බැරිය.  පප්පා ඩැනිස්ව කරතියාගෙන ලඟම තියෙන ඩැනිස්ගේ ගෙදරට ගෙනගොස් ඔහුව ඇඳට දමා සිනාසෙමින් ආපසු ආවේ ඩැනිස් නිදි යැයි අපට අතින් කියමින් සාජ්ජයේ ඉතුරු හරිය පටන් ගන්නටය.   

තවත් දවසක අපි කට්ටිය ඩැනිස් එක්ක ගෙස්ට් හවුසියේ සෙට් වී සිටියෙමු.   එදා පප්පා ලංකාවේ නොසිටි දවසකි.   කොක්කක් ඇදගත් ඩැනිස් හොඳටම රණ්ඩුවී අපට බැන වැදුණේය.   බැන වැදී නතර නොවූ ඔහු ගෙස්ට් හවුසියේ කාමරයක ඇඳක් පෙරලා දමා ඇඳ පොල්ලක් ගෙන කන්නාඩි මේසයේද අල්මාරි වලද වීදුරු වලට පහර දී සල සලාං ගා කුඩු කළේය.   ඉන්පසු ටී වී ස්ටෑන්ඩ් එකට පයින් ඇන ටී වී එක බිමට පෙරළා දැම්මේය.   බිත්තිවල එල්ලා තිබු පිංතුර එකින් එක ගෙන පොළොවේ ගසා කුඩුකර දැමීය.   ගෙස්ට් හවුසිය යකුන් නැටු පිටියක් කර වටපිට බැලු ඩැනිස්,

" ඇද්ද තොපිට!"යි කියා අපට ගෙස්ට් හවුසියෙන් එළියට බහින්නැ යි අණකර දොර ලොක්කර යතුරද ගෙන ගෙදර ගියේය.   අපි එදා රෑ නිදා ගත්තේ ගෙස්ට් හවුසියේ ඉස්තෝප්පුවේය.  පහුවදා එළිය වැටෙන විටම ඩැනිස් ගෙස්ට් හවුස් එකට ඇවිත් අපිව ඇහැරවුයේය.    අපි කට්ටියට කන්නට කෑමද බොන්නට තේ ද ඔහු ගෙනැවිත් තිබුණි.   දවල් වනවිට වඩු බාස් කෙනෙක් එක්කර ගෙන ආ ඩැනිස් කැඩුණු ඒවා හදන්නට අවශ්‍ය බඩුද අලුත්ගමින් අරගෙන ආවේය.   අපේ දවසම එදා ගතවුණේ කැඩුණු බිඳුණු බඩු අලුත්වැඩියා කරන්නටත් ගෙස්ට් හවුස් එක සුද්ද පවිත්‍ර කරන්නටත්ය෴

ප. ලි. - ලබන සතියේ ඩැනිස්ගේ මල්ලීගේ පොඩි දුවගේ විවාහ මංගල්‍යයයි.  ඩැනිස්ගේ බිරිඳ හෙවත් අක්කාත් දු දරුවනුත් මඟුල් ගෙදරදී මට මුණගැසෙනු ඇත.   මා රටේ නොසිටි කාලයේදී සිදුවූ දේවලුත් දැනගෙන කතාවේ අවසාන කොටස ලියන්නට බලාපොරොත්තු වෙමි.

Wednesday, March 14, 2018

ඩැනිස්ගේ සොමිය, පොසොන් සැරසිල්ල,අලුත්ගම රෑ කඩේ, පප්පා, ජර්මන් සංචාරය සහ කොලෝන් වලදී හමුවූ තරුණයා.





රයින් නදියේ දිවෙන යාත්‍රා පසුපස කෑම සොයා ඉගිලී එන ලිහිණින් රංචුවක්  

පළමු කොටස
අපේ ගමෙන් සහ රෙදි මෝලේ රස්සාවෙන් සමු ගෙන ගමට ගිය ඩැනිස් පූර්ණකාලීනව සංචාරක ව්‍යාපාරයට නැඹුරු වුනාය කියා මා මීට පෙර කතාවේදී කියා ඇත.    ඩැනිස් ගමෙන් සමුගත්තද ඔහුගේ තොරතුරු අපට නොඅඩුව ලැබෙන එක නම් නැවතුනේ නැත.   රැකියාවක් ලැබුණු නිසා මටත් කළින් වගේ කළුවාමෝදර පැත්තේ නිතරම යැවෙන්නේ නැත   දුරස්වී සිටියත් අපේ සම්බන්ධකම් අඩු වුණේ නම් නැත.  සංචාරකයන් එක්ක ගමන් බිමන් යද්දී ඩැනිස් කරන දේවල්ද අපට ආරංචි වෙයි.    

බීමත්ව ඉන්න වෙලාවට ඩැනිස් තමන් එක්ක යන සංචාරකයන්ගේ කෑම බීම නවාතැන් බිල් ද ගෙවන්නේ උන් එක්ක තර්ක කරමිනි.    ඩැනිස් එක්ක යන ටුවරිස්ට් ලාට සුවිප් එකක් ඇදුනා වගේ කියා කට්ටිය කතාවුණත් සමහර වෙලාවට ඒ නිසාම ඩැනිස් ට එන සංචාරකයන් වැඩිවෙන්නට එයම හේතුවක් නොවුනේදැයි කවුරු දනිත්ද?    කොහොම වුණත් ටුවරිසම් වලින් ඩැනිස්ට ජයය.   තාම පදිංචි වී ඉන්නේ මහගෙදර නිසා ගාලු පාරෙන් මුද පැත්තට වෙන්න තියෙන තමන්ගේ ඉඩමක  ඩැනිස්  අලුත් ගෙයක් හදන්නට පටන් ගත්තේය.

වෙසක් පෝයට අපි ගමේ  හදන වෙසක් සැරසිල්ල පොසොන් වලට කළුවාමෝදර ගෙනියන්නට යෝජනා කළේ ඩැනිස් ගේ මල්ලිය.   යෝජනා ස්ථිර වී පොසොන් වලට සතියක් තියා බඩුත් ලොරියක පටවාගෙන කට්ටිය කළුවාමෝදර ගිහිං වැඩ පටන් ගත්තේ හැකි ඉක්මනින් සැරසිල්ල අටවා ගන්නටය.   සැරසිල්ල හදන්නට නියමිතව තිබුණේ ඩැනිස් ලාගේ ගේ ඉස්සරහ තියෙන පාලු ඉඩමේය.   ඒ ඉඩමේම තියෙන පාලු ගෙයක කට්ටියට නවාතැන් ගන්නට ලෑස්ති කර තිබුණි.   මට ප්‍රශ්නයකට තිබුණේ රස්සාව නිසා දින ගණනක් එක දිගට නිවාඩු ගන්නට බැරි කමයි.   ඩැනිස්ට ඒකටත් උත්තරයක් තිබුණි.

"වැඩ ඉවර උනාම ගෙදර නොගිහින් කෝච්චියෙ නැගල අලුත්ගමට වරෙන්! මම ඇවිත් එක්ක යන්නං!"

ඩැනිස්ගේ යෝජනාව ඒ විදියටම ක්‍රියාත්මක විය.   වැඩ පටන් ගන්නට කලින් අපි අපිටම පනවා ගත් තහනමක් වුයේ වැඩ කරන අතරේ බොන්නට තහනම් කියලාය.   බීමේ තහනම දවස් කීපයක් හොඳින් ක්‍රියාත්මක වුණත් දවසක් දා චූටියා ගමේ කොල්ලෙක් එක්ක ඇවිදින්නට ගිහිං හොඳටම බීගෙන ආවාට පසු තහනම නිකංම අවසාන විය.   දැන් වැඩේ ශීඝ්‍රගාමී ව කෙරීගෙන යයි.   ඩැනිස් හැමදාම වගේ රෑට ඇවිත් කතා කරමින් ඉන්නවාට අමතරව සමහර දාට කට්ටියම වාහනේ දමාගෙන රෑ කඩේට එක්ක ගිහිං කන්න බොන්නට අරගෙන දෙයි.   දවසක්දා රෑ එකට විතර ඩැනිස් ආවේ හොඳටම බීගෙනය.

" හා යමල්ල තේ බොන්න!"

කට්ටියම සද්ද නැතුව වාහනේට නැග්ගේ බෑ කිව්වොත් එහෙම ඩැනිස් ගේම ඉල්ලන නිසාය.   ගමේ පාරේ සිට ගාලු පාරට වාහනය දමාගත් ඩැනිස් එළවන්නේ ඉස්සරහින් එන වාහනවලට බැණ වදිමිනි.   ලයිට් ඩිම් නොකර එන උන්ගේ ඇඟට කපයි.   අලුත්ගම රෑ කඩයක් ළඟ වාහනය නතර කළ ඩැනිස් කට්ටියටම කිරි තේ ඕඩර් කළේය.    තේ හදනතුරු අපි බලා සිටියදී කඩේ කොල්ලෙක් මේසයකට වාඩිවී සිටි මනුස්සයෙකුට තේ එකක් ගිහිං දෙන හැටි ඩැනිස් දැක්කේය.

" ඈ යකෝ අපි බලං ඉද්දි උඹ පස්සෙ ආපු උන්ට තේ දෙනව නේද? ඉඳපිය තොට මම හොඳ වැඩක් කරන්නැ'යි කියූ ඩැනිස් කොල්ලාගේ බෙල්ලෙන් අල්ලා ගත්තේය. 

" නෑ නෑ මහත්තය ඒ මහත්තයල එන්න කළින් ආපු එක්කෙනෙක්" යි කඩේ කැෂියර් කීවේ කොල්ලාව බේරා ගන්නටය.   ඒ ගමන ඩැනිස් කොල්ලාව අතහැර කැෂියර් එක්ක ගෝරිය පටන් ගත්තේය.

" එහෙම එක එකා කියන විදියට නටන එකෙක් නෙවෙයි මේ ඩැනිස්, උඹල හොඳට අහගනිල්ලා කුඩු කරනව කඩේ, මට පාට් දාන්න ආවොත් වෙනදේ බොලා දන්නැතුවයි."

ආදී වශයෙන් ඩැනිස් කැෂියර්ගේ පලු අරිද්දී හොඳ වෙලාවට අලුත්ගම පොලිසියේ ජීප් එක පැට්‍රෝල් යන ගමන් තේ බොන්නට කඩේ ඉස්සරහ  නතර කරපු නිසා ඩැනිස් සද්දෙ වහ ගත්තේය.   ජීප් එක ආවේ කැෂියර් ගේ හොඳ වෙලාවට කියා අපි කීපදෙනෙක් කතාවුනෙමු.

පොසොන් උත්සවය වෙනුවෙන් කළුවාමෝදරදී අපි ඉදිකළ යන්ත්‍රානුසාරයෙන් ක්‍රියාකරන මහා පොසොන් සැරසිල්ල උත්සවාකාරයෙන් ආරම්භ වුණේ පොසොන් දවසේදීය.   වැඩේ හොඳට තිබුණත් පරහකට තිබ්බේ ජනකාය මදිකම නිසා ටිකට් කවුන්ටරයෙන් එතරම් ආදායමක් නොලැබීමය.   ඊටත් අපේ ගමේ වෙසක් එකට පෙන්නද්දී සෙනග බොහෝ සෙයින් අද්දවා ගන්නට සමත්වූ මේ සැරසිල්ලට කළුවාමෝදරදී ජනතා ප්‍රතිචාරය අඩුවුණේ කුමන හේතුවක් නිසාද කියා අපි කාටවත් හිතාගන්නට නොහැකි විය.   ලොකු මුදලකට කියා ලැබුණේ ආරම්භක උත්සවයේදී ආරාධිත අමුත්තන් කීප දෙනෙක්ගෙන් ලැබුණු මුදල් කවර ටිකය.   අපේ සැරසිල්ල සෙනග නැතුව වේලෙද්දී ගාලු පාර අයිනේ ඉදිකර තිබු මිහිඳු හාමුදුරුවන් ලංකාවට වැඩීම කියා ඇඳපු පිංතුර හතරක් පහක් පෙන්නන සැරසිල්ලට සෙනග ඇදුණේ මූද ගොඩ ගලන්නා වාගෙය.   අන්තිමට අපි තේරුම් ගත්ත කාරණය වුණේ රෑ පානේ සෙනග ඩැනිස්ලාගේ ගමට එන්නට හොර නිසා මේ තත්ත්වය ඇතිවූ බවය.   කොහොම උනත් සැරසිල්ල අතින් පාඩු වුනාට පසු අපි ලොරියකට බඩුත් පටවාගෙන ආපහු ගමට පිටත් වුණෙමු.

පසුකාලීනව ඩැනිස්ගේ ගෙදර එක එක උත්සව වලට වගේම දවස දෙකේ නිවාඩු ගතකරන්නටත් කීප වාරයක්ම කළුවාමෝදර ගියවිට ඩැනිස් මදි නොකියන්නට කරන සංග්‍රහ සත්කාර වගේම රෑ හඳපානේ වැල්ලේ කකුළුවන් අල්ලන්නට යන එකද මතු නොවැ ඩැනිස්ගේ ගෝරිද අදටත් අමතක නොවන මිහිරි මතකයන්ය.   මේ කාලයේ ඩැනිස් අලුතෙන් හදපු ගෙයි පදිංචියට ගිහිං හිටපු නිසා ඔහුට අසීමිත නිදහසක්ද මදි නොකියන්නට මිළ මුදල් අත මිටේ ගැවසුන නිසා යාළුවන් වගේම අතවැසියන් ගෙන්ද අඩුවක් නොවීය.

සංචාරක කර්මාන්තයේ යෙදෙන කවුරුත් පාහේ ආශාවෙන් බලාපොරොත්තු වන සිහින සංචාරකයා ඩැනිස්ට මුණ ගැසුණේ මෙන්න මේ කාලයේදීය.   ඩැනිස්ගේ සිහින සංචාරකයා වුයේ අවුරුදු හැටක් පමණ වයසැති මුහුණ පුරා කෙටි රැවුලක් වවාගත් විනෝදකාමී ජර්මන් ජාතිකයෙකි.   ඔහු ඩැනිස් සමග ආරම්භ කළේ බඩ බැඳගත් මිතුරුදමකි.    මේ ජර්මානුවාගේ නම කුමක්දැයි මම අදටත් නොදනිතත් ඩැනිස් ඔහුට පප්පා කියා ඇමතූ බැවින් අපිද ඔහුට පප්පා යැයි කීවෙමු.    හැම අවුරුද්දකම ග්‍රීෂ්ම සෘතුවේ ලංකාවට එන පප්පා මාසයක් දෙකක් ලංකාවේ නිවාඩුව ගතකරයි.    වතාවක් ඩැනිස්ද ජර්මනියේ රවුමක් ගසා ආවේ පප්පා ගේ අනුග්‍රයෙනි. 

ජර්මනියට යන්නට ලැබේයැයි පමණක් නොවැ රටින් පිට යන්නට මම හීනෙකින් වත් හිතා නොතිබුණු ඒ කාලයේ ඩැනිස්ද පප්පාද කියන ජර්මනියේ විස්තර අපි අසා සිටියේ පොඩි උන් සුරංගනා කතා අසා සිටින්නාක් මෙනි.   සාමාන්‍යයෙන් යම් රටකට යෑමට හෝ යම් අවස්ථාවක් ලබාගැනීමට මා කෙදිනක හෝ ආශාවෙන් සිහින මවාගෙන සිටියේ නම් බොහෝ පසුකලෙක වුවද ඒ ආශාව සපුරා ගන්නට ඉඩ ලැබෙන බව ම‍ට පසුකලෙක වැටහුණු දෙයකි.    එසේ වීම නිසා හෝ වෙනත් හේතුවක් නිසාදැයි නොදනිතත් මට ජර්මනියට සංචාරයක් සඳහා යන්නට ලැබුණේ ඊටත් අවුරුදු විසි ගණනකට පසුවය. 

බෙල්ජියමේ සිට ගොඩින් ඒ කියන්නේ මෝටර් රථයකින්, බසයෙන් හෝ දුම්රියෙන් යන්නට හැකි රටවල් කීපයක් වේ.   යන්නට පුළුවන් රටවල් කීපයේම සංචාරය කරන්නට මගේ හිතේ තිබුණ ආසාව සපුරාගන්නට ටික කාලයකදීම හැකි වුණත් ජර්මනියට යන්නට නොහැකි වුණේ කාරණා කීපයක් නිසාය.  මුලින්ම කියන්නට තියෙන්නේ යුරෝපා රටවල සංචාරය අධික වියදම්කාරී කටයුත්තක් බවය. කෑම බීම මෙන්ම නවාතැන් වලද අයකරනා මිළ බෙහෙවින් ඉහළ මට්ටමක පැවතීම අප වැනි දුප්පත් සංචාරකයන්ට දරාගත නොහැකිය.  වෙන රටවල් වලට ගිය ගමන් වලදී මා බොහෝවිට කළේ මිතුරෙකුගේ නිවෙසක නැවතී සිට සංචාරයේ යෙදීමයි. එවිට කෑම බීමද නවාතැන් ද නොමිලයේ ලැබෙන අතර උණුසුම් මිතුරු ඇසුරක ආස්වාදය ද නොඅඩුව ලැබේ. 

බ්‍රසල්ස් සිට ජර්මනියට යන්නට ඇති ලඟම ගමනාන්තය වන්නේ බ්‍රසල්ස් සිට ජර්මනියේ කොලෝන් දක්වා දුම්රියෙන් යෑමය.   කිලෝමීටර් 183 ක් වන දුර තාලිස් දුම්රිය පැය දෙකහමාරකින් ගෙවා දමන අතර අධිවේගී ඊයු රේල් දුම්රිය එම දුර පැය එකහමාරක පමණ කාලයකින් ගෙවා දමයි.   බර්ලිනයේ මගේ මිතුරන් සිටියද කොලෝන් හි දන්නා කිසිකෙනෙක් නොසිටි හෙයින් හෝටලයක නවතින්නට සිදුවේ. නවතින්නට හෝටලයක් කොලෝන්වලට ගිහින් සොයාගන්නවා කියා සිතාගෙන අපි ගමන පිටත්වුණේ 2006 දවසකය.  කාල වකවානු එක්වරම සිහියට නගා ගන්නට අපහසු නිසා මම ගමනේ පිංතුර සී ඩී එක ආයෙම බැලුවෙමි.

ගමනක් යන්නට පිටත්වන විට හැලපි කියන්නේ මිඩි ඉස්ටේසමේ සහ කෝච්චියේ කෑම ගොඩක් මිළ නිසා මගට කන්නට යමක් ගෙදරින් හදාගෙන යන එක ලාබයි කියාය.   එහෙම කියන හැලපි මගට කන්නට සැන්විචස්, ටෝස්ට් හෝ වෙනත් යමක් සුදානම් කරගනී.  මිඩි ඉස්ටේසමට ගිහින්ද කඩ දෙක තුනකට ගොඩ වැදී තවත් මොන මොනව හරි කන්නට ගනී.   කෝච්චියේ රෙස්ටොරන්ට් එක විවෘත කරන්නේ ගමන පටන්ගෙන ටික වෙලාවකින්ය.   එතැන් සිටම කෝච්චියේ යන අය රෙස්ටොරන්ට් එකෙන් කෑමද කෝපිද මිළදීගෙන සුවඳ හමමින් දුම්රිය මැදිරිය හරහා එහාට මෙහාට යද්දී මුලින්ම හැලපැට්ටාත් ඊළඟට හැලපිත් මුහුණ නරක් කර ගනිති.   දැන් දෙන්නාටම ගෙදරින් ගෙනගිය කෑම අමතකවී කෝච්චියේ කෑම උවමනා වෙයි.   අන්තිමට ඒ දෙන්නා කෝච්චියේ රෙස්ටොරන්ට් එකෙන් කෑම ගෙනත් කද්දී ගෙදරින් අරගෙන ගිය කෑම ටික මට කන්නට සිදුවේ.   ගමනක් යන හැමදාම සිද්ද වෙන්නේ ඔය ටිකය.

අපි කොලෝන් වලින් කෝච්චියෙන් බහිද්දී වෙලාව උදේ දහයමාර විතර වෙන්නට ඇත.   ඔක්තෝබරයේ තරමක සීතලක්ද ඇති නිසා සාමාන්‍ය කබා ඇඳගෙන එන්නට සිදුවිය.   ඉස්ටේසම පැත්තක තියෙන ටැක්සි නැවතුම් පොළට ගියේ ඉස්සෙල්ලාම නවතින්නට තැනක් සොයාගන්නට සිතාගෙනය.   ප්‍රශ්නය ඇතිවුණේ එතැන් සිටය.   රියැදුරන් ඔක්කොම කතාකරන්නේ ජර්මන් භාෂාවය.   පස්සේ කට්ටියම එකතුවී තරමක ඉංග්‍රීසි දැනුමක් ඇති රියදුරෙක් සොයාගත්හ.   ඔහු කීවේ හෝටල් සොයාදෙන්නට බැරි බවත් දන්නා හෝටලයක් ඇත්නම් එක්ක යන්නට පුළුවන් බවත්ය.   කොලෝන් වලට ලෝකයේ හැම අතින්ම ගඟ ගලන්නා වගේ සංචාරකයන් එන නිසා හෝටල් කාමරයක් සොයා ගන්නට අපහසු බව අපි දැන ගත්තේ ඒ වේලාවේය.   

දැන් කුමක් කරන්නදැයි කල්පනා කරමින් සිටිද්දී එතැන තිබු කුඩා කඩයකින් තේ කෝප්පයක් මිළදී ගෙන එයට සීනිද දමා හැඳි ගාමින් සිටි තරුණයෙක් අප ලඟට ආවේ මේ අතරේය.   ඔහු අපේ කතාව මුල සිටම අසා සිටි සෙයක් පෙනිණි.   " මොකුත් ප්‍රශ්නයක් දැ?"යි ඔහු ඉංග්‍රීසියෙන් ඇසුවේය.   මම කතාව කීවිට ඔහු මඳක් කල්පනා කර " යමු" යි කියා පාරට බැස්සේය

Tuesday, February 27, 2018

නාරායන් සොයා යාම, ආර්.කේ.රාමචන්ද්‍රන්, මොන්ත ක්‍රිස්තෝ සිටුවරයා ගේ මදන මෝදකය,තුර්කි කෝපි, කැපුචිනෝ සහ අරාබි කෝපි.

පළමු කොටස
දෙවැනි කොටස

ඇපලෝ රෝහලේ ණය අයකරගැනීමේ නිලධාරියා වන රාමනා රෙඩ්ඩි මගේ හොඳම හිතවතෙකි.    රෙඩ්ඩි පමණක් නොවැ මදුරාසියේ ප්‍රධාන පෙළේ පෞද්ගලික රෝහල්වල ණය අය කරගැනීමේ නිලධාරීන් සියල්ලන්ම පාහේ මගේ හිතවතුන්ය.    ඒ මන්ද යත් ඔවුන් අපට ණයට කරදෙන ශල්‍යකර්ම හා වෙනත් වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර සඳහා මාසයේ අන්තිමට චෙක්පත ලබාගැනීමට තියෙන්නේ මගේ අතින් නිසාය.   හැම දෙනාගේම පරමාර්ථය වන්නේ චෙක්පතේ බර වැඩි කරගැනීම බැවින් ඔවුහු මා සමග කිට්ටු හිතවත්කමක් පවත්වාගෙන ගියහ.   මාසේ අන්තිමට වැඩිම බර ඇති චෙක්පත ලබාගන්නා වන රාමනා රෙඩ්ඩි චෙක්පතේ බර ගැන ඉඳහිට පොඩි බරබරයක් දැම්මත් හිතවත්කම නැති කර නොගන්නට වග බලාගත්තේය.   ඉතින් මම නාරායන් ගැන රෙඩ්ඩිට කතා කළෙමි.   මගේ කතාව අසා සිටි රෙඩ්ඩි, නාරායන් ගැන සොයා බලා හවසට කතා කරන්නම් යැයි කීවේය.  කිව්වත් වගේම හවස මට කතාකළ රෙඩ්ඩි නාරායන් ඉතා අසාධ්‍ය තත්ත්වයේ දැඩි සත්කාර ඒකකයේ ප්‍රතිකාර ලබන බවත් අමුත්තන්ට ඔහු බැලීම තහනම් වුවත් අවශ්‍යම නම් උදව්වක් කරන්නට හැකි බවත් කීවේය.  ඇපලෝ රෝහල තියෙන්නේ අපේ ගෙදර සිට පයින් යන දුරක නිසා මම ඒ සැන්දෑවේ ම රෝහලට ගොස් රෙඩ්ඩි ගේ උදව්වෙන් මුහුණටත් ඇඟ හැම තැනටත් බටද වයර්ද සවිකර සිටි නාරායන් දැකබලා ගත්තෙමි. දවස 2001 මැයි 12 වෙනිදා බව හරියටම කිව හැකි වන්නේ පසුවදා නාරායන් මියගිය බැවිනි.

ශ්‍රේෂ්ඨ භාරත පුත්‍රයකු වූ ආර්. කේ. නාරායන් ගැන ලියැවුණු ලිපිවලින්, විශේෂාංග සහ අතිරේක වලින් පසුවදා සිටම පුවත්පත් පිරී යන්නට විය.  මම ඒවා හැම එකක්ම පාහේ එකතු කර තබා ගත්තේ පසුවට ප්‍රයෝජනයක් වේවි යැයි සිතාගෙනය.    පසු දවසක මට හමුවුණු අර්ජුනට නාරායන් සෙවීමේ අසාර්ථක ඒක පුද්ගල මෙහෙයුම ගැන කීවිට සිදුවූ දේ ගැන ඔහුද දුක්විය.   නමුත් පසුව දැනගන්නට ලැබුණු අන්දමට නාරායන් ඔහුගේ ජීවිතයේ අන්තිම කාලයේ කිසිවෙකුත් හමුවීම හෝ සම්මුඛ සාකච්ඡා ලබාදීම ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත. නාරායන් ගැන මා ළඟ තිබු කරුණු ගොණුකර ලිපියක් ලිව්වොත් නරකදැ යි අර්ජුන යෝජනා කර සිටියේය.   නමුත් ලිපියක් ලිවීමට ප්‍රමාණවත් කරුණු මගේ ළඟ නොතිබූ අතර තිබණු තොරතුරුද හැම කෙනාම පාහේ දන්නා සහ පත්තරවල පට්ට ගසා තිබුණු ඒවාය. නාරායන් ගේ පවුලේ කවුරු හරි හමුවෙන්නට ලැබුණොත් ඔහුගේ ප්‍රසිද්ධ නොවූ තොරතුරු යමක් දැනගන්නට හැකිවේ යැයි කී අර්ජුන මගේ ළඟ ඇති විස්තර වලට ඒවාද එකතුවූ විට ලිපියකට සෑහෙන තරම් තොරතුරු එකතුවෙන බව කියා සිටියේය.

ඊළඟට අප ඉදිරියේ තිබුණු ප්‍රශ්නය වුණේ නාරායන්ගේ පවුලේ කෙනෙක් සොයා ගැනීමය. ඔහුගේ පොත්වල කියැවෙන අන්දමට නාරයන්ට සහෝදර සහෝදරියන් හත්දෙනෙක් සිටියත් නාරායන්ගේ බාල සහෝදරයා මෙන්ම ඉන්දියාවේ ප්‍රසිද්ධම කාටුන් ශිල්පියෙකු වූ ආර්.කේ. ලක්ෂ්මන් හැරෙන්නට වෙනත් කිසිවෙක් ගැන හෝඩුවාවක් සොයා ගන්නට නොතිබුණේ ඔවුන් අප්‍රසිද්ධ අය බැවිනි.  ලක්ෂ්මන් ඒ වනවිට ටයිම්ස් ඔෆ් ඉන්දියා පත්‍රයේ සේවය කළ අතර බොම්බායේ පදිංචිවී සිටි හෙයින් ඔහුව හමුවීම අපහසු කාරියක් විය.   නමුත්  ඊට පසු නාරායන් ගැන මටත් වඩා උනන්දුවක් ඇතිකරගත් අර්ජුන නාරායන් ගේ සොයුරු සොයුරියන් ගැන සොයා බලන්නට විය.   එක දවසක හවස අර්ජුන මාව හමුවන්නට කාර්යාලයට ආවේ හැති දාගෙනය.

දන්නවද, නාරායන්ගෙ මල්ලි කෙනෙක්ව හොයාගත්තා ! අර්ජුනගේ දෑස් දිළිසෙයි.

මරුනෙ, කොහෙද මිනිහ ඉන්නෙ?

බෙසන්ට් නගර් වල, නම රාමචන්ද්‍රන්, මම කතාකරල හම්බවෙන්න වෙලාවකුත් දාගත්තා හෙට හවස යමු !

පසුවදා සවස අර්ජුනත් මමත් නාරායන්ගේ සොහොයුරු රාමචන්ද්‍රන් සොයා බෙසන්ට් නගර් වලට ගිය ගමනට අර්ජුනගේ හිතවතෙකු වූ කලාත්මක චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂ වරයෙක් වන රැන්ඩෝර් ගයි ද එකතු විය.  කතාව පටිගත කරගන්නට මම ගෙදර තිබුණු කැසට් රැකෝඩරයද උස්සාගෙන ගියෙමි. බෙසන්ට් නගර් වල තට්ටු නිවාසයක දෙවෙනි තට්ටුවේ නිවෙසක සිය බිරිඳත් සමග පදිංචි වී සිටි රාමචන්ද්‍රන් අපව ආදරයෙන් පිළිගත්තේය.   රාමචන්ද්‍රන්, නාරායන්ගේ කපාපු පළුවක් නොහොත් නාරායන් ම දැයි සිතෙන තරමට එක සමාන විය.   අපි ආගිය තොරතුරු කතා කරමින් ඉන්නා අතර රාමචන්ද්‍රන් මහත්මිය අපට බොන්නට කෝපි පිළිගැන්වූවාය. ගෙදරට ආ අමුත්තන්ට කෝපි පිළිගැන්වීම දකුණු ඉන්දියාවේ චාරිත්‍රයකි.   නැවුම් එළකිරිද තද කහටැති කෝපිද මුසුකර සීනි ඉතා ස්වල්පයක් දමා කුඩා කෝප්පවල පිළිගන්වන මේ කෝපි පළමුවතාවේදී බොන්නට තරමක් අපහසු ගතියක් දැනුණත් පුරුදු වූ විට ඉතා රසැති පානයකි.

කෝපි පමණක් නොවැ වෙනත් බොහෝ රසැති පානයන් හෝ කෑම වර්ගයන් ද දිවට නුහුරු නම් පළමුවරට කන බොන විට අප්‍රියජනකය.  වතාවක් මම පියෝ ඇපල් ජුස් හෙවත් ඇපල් පමණක් යුෂ පොඩි උන් දෙතුන් දෙනෙකුට බොන්නට දුන් විට උන් ටිකක් බී කට ඇඹුල් කර ඒවා ප්‍රතික්ෂේප කළෝය.   ඒ ඇපල් යුෂ ඇඹුල් නැතිවුනත් සීනි සහ කල්තබා ගැනීමේ ද්‍රව්‍ය නොමුසු ඇපල් යුෂ බීමට උන්ගේ දිව නුපුරුදු නිසාය.  රසයට දිව පුරුදු වීම ගැන මීට අවුරුදු දෙසීයකටත් එහා කාලයක ඇලෙක්සැන්ඩර් ඩුමා ද කතාකර තිබේ.   ඒ ඔහුගේ සුප්‍රසිද්ධ ග්‍රන්ථයක් වන මොන්ත ක්‍රිස්තෝ සිටුවරයා නම් නවකතාවේ එන මොන්ත ක්‍රිස්තෝ දුපතේදී සිටුවරයා හමුවන ප්‍රාන්ස් ට දුපතේ අන්තර් භෞම ගුහාවලදී පිළිගැන්වූ රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහය අවසානයේදී ය.   ඒ මොහොතේ මොන්ත ක්‍රිස්තෝ සිටුවරයා සහ ප්‍රාන්ස් අතර ඇතිවන කතාබහ පොතෙන්ම උපුටා දක්වන්නට මට අවසර දෙන්න.

" මට ලොකු ආශාවක් ඇතිවුණා ඔබ කියන දේ ඇත්තක්ද නැත්නම් අතිශයෝක්තියට නගපු වර්ණනාවක්ද කියලා පරීක්ෂා කර බලන්න," යි ෆ්‍රාන්ස් කීය.

"පරීක්ෂා කර බලන්න සිංඤෝර් ඇලඩින්; ඔව්, පරීක්ෂා කර බලන්න; ඒ වුනාට එක පරීක්ෂණයකට පමණක් සීමා කරගන්න එපා; අනිත් සෑම දේකදී වගේම, මේ දෙයෙහි ත් අපි ප්‍රචණ්ඩ හෝ වේවා මුදු මොළොක් හෝ වේවා, දොම්නස් සහගත හෝ වේවා, සොම්නස් සහගත හෝ වේවා, අලුත් හැඟීම්වලට අපේ ඉන්ද්‍රියයන් ක්‍රමයෙන් පුරුදු කරගන්න ඕනෑ.- මේ දිව්‍යමය දේ සමග ස්වභාව ධර්මයේ සටනක් පවතිනවා; ස්වභාව ධර්මය සන්තෝෂයට නොවෙයි අසන්තෝෂයටයි ඇලී පවතින්නෙ.    යටපත් කරනු ලබන ස්වභාව ධර්මය, මේ සටනින් පරාජය ලැබිය යුතුයි.   තථ්‍යය සිහිනයට තැන දිය යුතුයි.   ඊට පස්සෙ සිහිනය ස්වාධිපත්‍යයෙන් ඒකාධිපති වී රජ කරන්නට පටන් ගන්නවා.   එතකොට සිහිනය ජීවිතය වෙනවා;ජීවිතය සිහිනය වෙනවා.  ඉතින් තාත්ත්වික ජීවිතයේ දුක්ඛ වේදනා කාල්පනික ලෝකයේ සුඛ වේදනා බවට හරවන ඒ වෙනස් වීමෙන් ඇති වන්නේ කුමන තරමේ වෙනස් වීමක් ද! තවත් ජීවත් වීමේ ආශාවක් නැතිව යන ඔබ සදාකාලික ව සිහින දකිමින් සිටින්නට ආශා කරනවා! ඔබේ ඒ සිහින ලෝකයෙන් මේ ලෞකික තලයට ඔබ යළිත් ආවාම, නියෝපොලිතානු වසන්තයකින් ලප්ලන්ත ශිශිරයකට පැමිණියා වගේ ඔබට පෙනී යනවා - පාරාදීසයෙන් පොළෝ තලයට, ස්වර්ගයෙන් නරකාවාටයට පහත් වුණා වගේ පෙනී යනවා! මෙය තොල ගා බලන්න, මගේ ප්‍රිය ආගන්තුකය,- මෙය තොල ගා බලන්න!"

මේ ආරාධනයට ෆ්‍රාන්ස් ගේ එකම පිළිතුර වුයේ ඒ අද්භූත ජනක රසායනයෙන් තම සංග්‍රාහකයා අනුභව කළ ප්‍රමාණය තරම් ම ප්‍රමාණයක් තමාද ගෙන මුවෙහි තබා ගැනීමය.   " මොන යක්ෂයෙක්ද!" යි ඒ දිව්‍යමය මෝදකය ගිල දැමීමෙන් පසුව ඔහු පැවසීය.    " මම දන්නෙ නෑ මේකෙ ප්‍රතිඵලය ඔබ විස්තර කළ විදියටම ප්‍රසන්න වේවිද කියලා. නමුත් ඔබ කියන තරම් මේ ද්‍රව්‍යය රස පුර්ණ බවක් මට නම් දැනෙන්නෙ නෑ."

"එහෙම නොදැනෙන්නෙ ඔබේ තල්ල ඔය ද්‍රව්‍යයේ උතුම් තත්ත්වයට ඔබින අන්දමට හැඩ ගැහිලා නැති නිසා; මෙන්න මේක මට කියන්න, දැන් ඔබ ඉතාමත් ප්‍රියකරන මුහුදු බෙල්ලන්, තේ, පෝටර්, බීර, ට්‍රෆ්ල් පැළෑටි ආදී නානා විධ ආහාර වර්ග ඔබ මුලින්ම අනුභව කළ අවස්ථාවේ දී ඔබ ඒවාට ආශාවක් දැක්වූවාද කියලා?    රෝමකයන් උන් කෑ වළි කුකුලන් ජතුක පුරවා කෑ බවත් චීනුන් වැහි ලිහිණින්ගේ කූඩු ආහාරයට ගත් බවත් ඔබට විශ්වාස කරන්න පුලුවන්ද? බෑ! හොඳයි, අන්න ඒ වගෙ තමයි මේ කංසාත්. සුමානයක් මේක කන්න, එතකොට ඔබට දැන් නීරස, ඔක්කාරය කරවන මේ දේ තරම් රසවත් දෙයක් මුළු ලෝකයේම නැහැ යි කියලා වැටහිලා යාවි.  දැන් ඉතින් යමු අපි මේ පැත්තකින් තියෙන අනිත් කාමරේට.   - ඒක ඔබේ කාමරේ - අලි අපිට කෝපිත් දුම් පයිප්පත් අරගෙන ඒවි."

මොන්ත ක්‍රිස්තෝ  සිටුවරයා මහත් අභිරුචියකින් වර්ණනා කළ හා ඔවුන් දෙදෙනා අනුභව කළ ඒ රසායනය ගැන ඔබ කුමක් සිතුවත් මගේ පුද්ගලික අදහස නම් ඔවුන් කෑවේ මදන මෝදක රසායනයක් බවය.   ඒ එසේනම් මදන මෝදකයේ ඉතිහාසය අප සිතනවාට වඩා ඈතට දිවයනවා යැයි කල්පනා කළ හැක.   මන්දයත් ඩූමා රචනා කළ පොත්වල කල්පිත කථාන්තර අතරේ කියැවෙන ස්ථාන, රථ වාහන, කෑම බීම ආදී විස්තර සියල්ලම ඔහුගේ සත්‍ය අත්දැකීම් නිසාය.

අපි කතාව පටන්ගත්තේ කෝපි වලින් නිසා තවත් කෝපි කතාවක් කියන්නට සිතේ. මෙයත් ආරම්භ වෙන්නේ මොන්ත ක්‍රිස්තෝ සිටුවරයාත් ෆ්‍රාන්සුත් කෝපි බොන තැනින්ය.

" අලි කෝපි පානය රැගෙන ආවේය.

" කොහොමද ඔබ කෝපි බොන්නෙ?" අමුත්තා පිළිවිසීය. "ප්‍රන්ස විදියටද තුර්කි විදියටද ? සැරටද බාලටද? සීනි දාලා ද නොදාලා ද? උණු උණුවේ ද සීතලට ද? ඔබට කැමති හැටියකට දෙන්න පුළුවන්. ඕන විදියකට සූදානම් කරලා යි තියෙන්නෙ."

"මම තුර්කි විදියට බොන්නම්," යි ෆ්‍රාන්ස් පිළිතුරු දුන්නේය."

තුර්කි විදියට කිරිත් සීනිත් දමා හදන කෝපි වලට වඩා මම බොන්නට කැමති වුණේ සීනි නොදා පිළිගන්වන අරාබි කළු කෝපි බොන්නටය.  අරාබි ක්‍රමයට හදන කෝපි තිත්ත වුවත් කැපුචිනෝ තරම්ම තිත්ත නැත.  බොහෝ අවස්ථාවලදී අපට අරාබි කෝපි බොන්නට ලැබෙන්නේ ඕමාන් හි මස්කට් ගුවන් තොටුපොළේ විශේෂ අමුත්තන්ගේ මන්දිරයේදීය.   අරාබි කෝපි කුඩුකරද්දී කරදමුංගු මිශ්‍ර කරන අතර කෝපි හදද්දී රෝස වතුර හා සැෆ්රොන් ටිකක්ද මුසු කරන බැවින් කෝපිවල ඇත්තේ තිත්ත මිශ්‍ර අමුතුම මිහිරි රසකි.   දිග හොටක් ඇති දිළිසෙන පෝච්චිවල දමා ගෙන එන කෝපි පිළිගන්වන්නේ අඬු නොමැති කුඩා පිඟන්මැටි කෝප්ප වලටය.    

කෝපි දෙන්නට පෙර දුඹුරු පැහැති දිගැටි පැණි බේරෙන අලුත්ම රටඉඳි කෑමට ලැබේ.   රටඉඳි එකක් දෙකක් හෝ ඇති තරමක් කෑමෙන් පසු එතැනම තබා ඇති වතුර භාජනයෙන් ඇඟිලි සෝදා පිසගත් විට කෝප්පය අතට දී කෝපි ඉතා ස්වල්පයක් වක්කරති.    කෝපි ටික බී අවසානයේ හිස් කෝප්පය නිකම්ම අතේ තබාගෙන සිටියොත් ආයෙම කෝපි ටිකක් ලැබේ.  කෝපි බීවා ප්‍රමාණවත් නම් අතේ තියෙන කෝප්පය ඇඟිලිවලින් එහාට මෙහාට සෙලවිය යුතුය, නොසොල්වා ඉන්න තුරුම සංග්‍රාහකයා නොකඩවා කෝපි වක්කරයි.    මේ කෝපිවල සැබෑ රසය දැනෙන්නේ එයට දිව හුරුවුණු පසු බැවින් සාමාන්‍යයෙන් එක් වතාවක් එන අමුත්තන්ට මේ මිහිරි පානයේ සැබෑ රසය විඳගන්නට නොලැබේ.   එහෙත් නිතරම පාහේ විශේෂ අමුත්තන් පිළිගන්නට යන මම මේ කෝපි පානය බොහෝ වාරයක් රසවිඳ ඇත්තෙමි.   අරාබි කෝපිවල යම්කිසි වාජීකරණ ගුණයක් ඇතැයි කොච්චියා ද කොහෙද මට කියා තිබුණත් ඒ කතාවේ ඇත්ත නැත්ත මම නොදත්තෙමි෴

Sunday, February 18, 2018

ස්වප්නාගේ දානය, චන්දරේ ගේ මඟුල, එරික්ගේ ඔරොප්පුව සහ කේටරින් සර්විස්.


'අපට ලැබෙන්නේ අප බලාපොරොත්තු වන දේ නොවැ අපට හිමි දේය'! මේ කතාව මම ස්වප්නාට කීවේ මේ ඊයෙ පෙරේදා මඟුල් ගෙදරකදී ස්වප්නා මුණ ගැසුණු වේලාවේය.    පහුගිය මාසයේ එක දිගට මඟුල් ගෙවල් කීපයකම යන්නට වුන අතර ඒවායින් සමහරක් හෝටල්වල තිබුණු අතර අපිත් එක්ක වැඩකරපු පැරණිම සගයෙක් වන චන්දරේ ගේ බාල දුවගේ මඟුල ගත්තේ ගෙදරමය.    දැන් දැන් ගෙවල්වල ගන්නා මඟුල් වලට යන්නට ලැබෙන්නේ කලාතුරකින් නිසාත් අපේ පරණ යාළුවන් ඔක්කොම පාහේ මුණගැහෙන දවසක් නිසාත් මම සතුටින්ම මඟුල් ගෙදර ගියෙමි.    

චන්දරේගේ ගෙයත් වත්තත් හොඳට ඉඩකඩ තිබෙන නිසා වත්ත හැමතැනම මඩු ගසා සරසා පුටු මේස තබා එන අයට වාඩිවෙන්නට ලෑස්ති කර තිබුණු අතර සංගීත කණ්ඩායම සඳහාද අති විශාල වේදිකාවක් ඉදිකර තිබෙනු දක්නට ලැබිණ.  සංගීත කණ්ඩායමට අමතරව උඩරට නැටුම් කණ්ඩායමක් සහ ඉන්දියන් විදියට ඇඳගෙන බෙර ගහමින් සිංදු කියන කණ්ඩායමකුත් වරින්වර වැඩ පෙන්නුවේ ඇවිත් හිටපු අයගේ විනෝදය සඳහාය.   මඟුල් ගෙදර අපේ පරණ යාළුවන් ඔක්කොම වගේ කල් වේලා නොඉක්මවා ඇවිත් සිටියෝය.   ස්වප්නා සාරියකුත් ඇඳගෙන ඇවිත් හිටියේ පොඩි ඇතින්නියක් වගේය.    ඇයගේ රුව පැරණි කවි සමයෙන් වනනවා නම් ගන්නට තියෙන කවිය වන්නේ තොටගමුවේ ශ්‍රී රාහුල හිමියන්ගේ සැළලිහිණියේ එන මේ ප්‍රසිද්ධ කවියයි.

සිසිවන උවන සිහිනිග ගත හැකි මිටින
නිසි පුළුලුකුළ රියසක යුරු තිසර තන
දිසි රණ ලියෙව් රූ සිරි යුත් මෙ පුරඟන
ඇසිපිය හෙලන පමණින් නොවෙති දෙවඟන

ස්වප්නා ගේ සිහිනිඟ නම් මිටින් තියා දෑත බදලා වත් අල්ලන්නට හැකි වෙන්නේ යන්තමිනි.   පුළුලුකුළ නම් හරියටම කවියේ කිව්වාක් මෙන් රිය සකයුරුමය.   පොඩි පරහකට තියෙන්නේ පුළුලුකුළ පමණක් නොවැ  උඩ ඉඳන්  පහළට මුළු ශරීරයම රියසක යුරු වීමය.   තිසර තන ගැන වනන්නට පැරණි කවි සමය අතහැර නූතන කවියක පිහිට ලබන්නට කැමැත්තෙමි.

පළමුව දෙළුම් රැක්කා
දෙවනුව තැඹිලි වික්කා
පසුව වට්ටක්කා
වැලක එල්ලී සිටිනු දැක්කා

ඉතින් ස්වප්නාගේ රූප සොබාව වැනිල්ල නවතා ආපහු කතාවට ගියොත් ගේ ඉස්සරහ පැත්තේ තිබුණු හට්වල සෙනගද සද්දේද වැඩිය.   සංගීතය පටන් ගත්තායින් පසුව සද්දෙ දෙගුණ වී ළඟ ඉන්න එකා කියන දේද නෑහෙන තරම් නිසා කට්ටියම පුටුත් අරගෙන ගිහින් වාඩි වුණේ ගෙයි පිටිපස්ස පැත්තට වෙන්නටය.   එතැන හට් නැති උනාට වටේ ගස් තියෙන නිසා සෙවනය.   අපි කට්ටිය වාඩිවී සිසිල් බීමකුත් බොමින් ආගිය කතා සහ පරණ කතා  කියවමින් ඉද්දී චන්දරේ එතැනට මේසයක්ද බෝතල් හා බයිට්ද එව්වේය.    

බොන්නට හදිස්සිය තිබුණේ එරික්ටය, ඌ අපේ කණ්ඩායමේ ලලනිගේ මනුස්සයා උනත් ඒ කාලයේ සිටම ලලනිට වඩා අපි යාලු පිට් එක පවත්වාගෙන ගියේ එරික් එක්කය.     බෝතලේ කඩපු ගමන්ම එරික් මෙලෝ සිහියක් නැතුව ගහන්නට පටන් ගත්තේය.    ඒ කොහොමද කිව්වොත් අපි එක ෂොට් එකක් ගද්දී ඌ ෂොට් දෙක තුනක් දාගනී.    ටිකක් හිමිහිට බොන්න කිව්වට අහන්නෙත් නැත.    සුපුරුදු විදියට ගෑණු ටික බයිට් පිඟන් හිස්කරද්දී බෝතලයද හිස්විය.   බෝතලෙන් තුන්කාලක් විතර බිව්වේ එරික්ය, ඉතුරු ටික අපි තුන්දෙනා බීවෙමු.   බෝතලේ ඉවරවූ පසු වටපිට බැලු එරික් මේසේ උඩ තිබුණු අපේ වීදුරුද හිස්කලේ එක හුස්මටය.    දැන් එරික්ට හොඳ පදමට වැදී කෙලින් හිටගන්නවත් බැරි සයිස්ය. 

බෝතලේ ඉවරවුණත් තව බෝතලයක් ගෙන්නා නොගත්තේ එරික් ඒකෙත් වැඩි හරිය බීගෙන බිම වැටුණොත් එහෙම උස්සාගෙන යන්නට වෙන නිසාය.   ඌ දැන් මෙලෝ සිහියක් නැතුව නන්දොඩවයි.   මම එතැන තිබුණු ටැප් එක ළඟ චන්දරේගෙ මස්සිනා එක්ක කතා කරමින් සිටිද්දී එරික් එතෙන්ටද ඇවිත් කියවන්නට ගත්තේය.    එරික්ගේ ඔලුව වටේට කෙස් තිබුණත් මැද තට්ටේය.   මට හොඳ වැඩක් මතක්වී එරික්ට කතා කළෙමි.

ඒයි  වරෙන්කො පොඩ්ඩක් !

මොකක්ද බං මළ කරදරේ! එරික් වැනි වැනී ආවේය.

උඹ මේකට ඔලුව අල්ලපන්, මම ටැප් එක අරින්නං!

ඒ මොන මඟුලකටද?

ඇයි යකෝ වෙරි බහින්න නෙ!

එරිකාට යකා නැග මට පලු යන්න බනින්නට විය.

මට කියන්නෙ උඹ අල්ලපන්කො, අනේ අම්මප! අපිත් හිතාගෙන ඉන්නෙ උඹල මහ බුද්ධිමත් මිනිස්සු කියලනෙ, ඔන්න බුද්ධියෙ හැටි!ඇයි පස්ස ගහන්නෙ ඇවිත් පෙන්නපන්කො මට ටැප් එකට ඔළුව අල්ලන හැටි.

එරික් ආවේස වූ කපුවා වගේ මට බැනගෙන බැනගෙන යයි, උගේ මූණ යකෙක්ගෙ වගේ විකෘති වෙලාය, ඇස්වලින් ගින්දර පිටවෙයි, කඩදාසියක් මුණට දැම්මත් එවෙලෙම දැවිලා අඟුරුවෙලා යන සයිස්ය.    මම වචනයක් වත් නොකියා පැත්තකට වී බලා සිටියෙමි.   උගේ බැනිල්ලට ගෑණු ටික බයවෙලාය, ලලනි හිමිහිට මට කතාකලාය.

ගණන් ගන්න එපා අනේ, දැන් එයාට හරියට කේන්ති යනවා !

මම මොනවා හරි කියා ආයෙම ගෝරිය වැඩිවෙයි කියා ලලනිට බය හිතිලාය, වෙරිවෙච්ච එකෙක් බැන්නාට මට කිසිම ගණනක් නැත, වෙරි උන උන් බයිට් කරන්නට ගිහිං මම බැණුම් අසා ඇත්තේ අදක ඊයෙක නොවේ.  ගෑණු ඒවා දන්නේ නැත, එඩ්ඩාත්,ගුණේත් එරික්ට යාප්පුවෙන් කතාකර පැත්තකට ඇදගෙන යද්දිත් එරික් කියවයි.

උඹේ ලොකුකම මට පෙන්නන්න එන්න එපා,  මට ඔය එකෙක්වත් ලොකු නෑ  තේරුණාද?  වරෙන් මම උඹට නාන හැටි කියල දෙන්න, මොකද පස්ස ගහන්නෙ?

ස්වප්නා බයවෙලා ඉන්නේ එරික්ගේ බැනිල්ලට මම හිත නරක්කර ගනී කියලාය.   ඇය බීතවී මගේ දිහා බලාගෙන ඉන්නේ ඒ නිසාය.

මේකට යකා වැහිලද මංදා?  ස්වප්නා කියයි.

වැඩේ ඔය විදියට ඇදී යද්දී කෑමට ආරාධනා ලැබුණි.  එරික්ට කෑම තියෙන තැනට ගියත් බෙදා ගන්නට බැරිය.   ඒ නිසා ඌ මේසයක  වාඩිකර ලලනි කෑම පිඟානක් බෙදා ගෙනැත් දුන්නාය.  කෑම එක උඩින් පල්ලෙන් අත ගෑ එරික් ටිකකින් කෑම පිඟානේ මුහුණ ඔබාගෙන නිදි කිරන්නට විය.   වෙරි බහින්නට අයිස්ක්‍රීම් දෙක තුනක් කවමු කියා ගුණේ කියපු නිසා ගෙනැත් දුන් අයිස්ක්‍රීම් එරික් ඇඟේ හලාගත්තේය.  කොහොම නමුත් අයිස්ක්‍රීම් දෙකක් විතර කවාගන්නට පුළුවන් වුණේ හත අටක් හැලුවාට පසුවය.   ඊට පසු එරික් ට පුටුවේ නිදාගන්නට ඇර අපිත් කෑමට ගියෙමු.    මඟුල ගෙදර තිබුණත් කෑම සපයා තිබුණේ කේටරින් සර්විස් එකකිනි. 

කේටරින් සර්විස් වලින් දෙන කෑම ඔක්කොම එකම රස බව මා මෙන්ම කේටරින් සර්විස් කෑම කා ඇති හැමෝම දන්න කාරණයක් බව අමුතුවෙන් කියන්නට අවශ්‍ය නැත.   කේටරින් සර්විස්වලින් දෙන කෑමවල තියෙන චිකන්ද, මාළුද, පරිප්පුද, කජුද, බටු මෝජුද, ඉස්සෝද,කට්ලට්ද  ආදී මෙකී නොකී කෑම සියල්ලම එකම රසය.   ඒ නිසා හැමදේම බෙදාගෙන බලාපොරොත්තු කඩ කරගන්නවාට වඩා එක දෙයක් බෙදාගෙන කන එක හොඳ බව මගේ පුද්ගලික අත්දැකීමයි .    ඒ කොහොමද කිව්වොත් බතුත් පරිප්පු ටිකකුත් බෙදාගෙන කෑමය.   අවශ්‍ය නම් පපඩම් කෑලි කීපයක්ද, සැරක් වගේ උවමනා නම් මැලේ අච්චාරුවෙන් ළූණු සහ මිරිස් ස්වල්පයක්ද  එකතුකර ගත හැකිය.    අපි කට්ටිය පෝලිමේ ටික වෙලාවක් ගතකර කෑම බෙදාගෙන කන්නට එනවිට එරික් පුටුවක ඉඳගෙන වටපිට බලමින් සිටියේය.   මම උගේ ලඟින්ම වාඩිවී කන්නට පටන් ගත්තෙමි, ඌට දැන් අර කළින් බැනපුවා මොකුත් මතක නැත, මගෙත් එක්ක සුහදව කතා කරයි.

බලපංකො මුන් කියන සිංදු, මෙලෝ රහක් නෑනෙ බං!

එරික් කියන්නේ සංගීත කණ්ඩායම ගැනය.  මගෙත් ලැජ්ජ නැතිකමට ආයෙම කට ඉස්සර විය.

ඉතිං බල බලා ඉන්නෙ නැතුව ගිහිං කිව්වනං හරිනෙ!

මම බලා හිටියේ ආයෙම මූ මට බනින තුරු වුණත් පුදුමයකට වගේ එරික් මගේ කීම හිස් මුදුනෙන් පිළිගෙන සංගීත කණ්ඩායම පැත්තට ගියේ කැපිච්ච පණුවන් සේ ඇඹරෙමින් දඟලමින් නටන කොල්ලන් අතරිනි.    ස්ටේජ් එක ඉස්සරහට ගිය එරික් අත දික්කරමින් සංගීත කණ්ඩායමට මොනවාදෝ කියනු පෙනිණි.   ඈත ඉන්න නිසා එරික් කියනදේ අපට ඇහෙන්නේ නැත, ඌ ආපහු ආවේ සිනාවකින් මුව පුරවාගෙනය.   

තවත් ටික වෙලාවක් මඟුල් ගෙදර ගතකර චන්දරේගෙන් සමුගෙන අපි ආපහු ආවේ ගියා වගේම සුහද සිතිනි.  ඔය ඉහතින් කියා ඇති කතාව මම ස්වප්නාට කීවේ ආපහු එද්දී කතාකළ පැරණි රසාංග අතරේ ස්වප්නා කියූ නෝක්කාඩුවකට පිළිතුරු වශයෙනි.   ඇගේ ස්වරයේ වුයේ එදා අපි වෙන් නොවුණා නම් අද මේ ගමන මීට වඩා රසවත් වෙන්නට තිබුණා නොවේද වැන්නක් බව මට වැටහිණි.    කරගත් මඟුල ගැන ශෝකයක්ද ඇගේ වතේ තැවරී තිබුණු බව මට පෙනුණත් මම ඒ ගැන වැඩිදුර කතා කරන්නට නොගියේ දැන් ඒ පරණ දේවල් ගැන කතාකර කිසිම පළක් ප්‍රයෝජනයක් නැති හේතුවෙනි.

මඟුල් ගෙදර ඉවරවී දවස් තුන හතරකින් චන්දරේ මට කතාකළේය. 

අනේ මචං, එදා මට උඹල ගැන බලන්නවත් වෙලාවක් තිබ්බෙ නෑනෙ! හරියට කන්න බොන්න වත් ලැබුණද දන්නෙ නෑ, කොහෙද මට එක තැනක ඉන්න බැරි තරමට වැඩ ගොඩ !

ඒව හරි බං, දන්නවනෙ උඹේ ගෙදර අපි ආගිය නැති තැනක් යැ! 

කියන්නට උවමනා උනත් මම චන්දරේට නොකියූ කාරණය වුණේ මඟුල ගෙදර ගත්තා වගේම කෑම ටිකත් ගෙදරම හැදුවානම් කොච්චර හොඳද කියලාය.    ගෙවල් වල ගන්න මඟුල් ගැන කියද්දී මට මතක් වෙන්නේ ගුණේගේ අයියාගේ මඟුලයි.  ඒ මීට බොහෝ කාලයකට පෙර අපි කණ්ඩායමක් වශයෙන් ගිය පළවෙනි මඟුල හැටියට මගෙ හිතේ සටහන් වී ඇත.   කතාව මෙතැන ලිව්වොත් පෝස්ටුව දිග වැඩිවන නිසා ආයෙම ලියන කතා ගොඩට දමන්නට සිතුවෙමි෴

Monday, February 5, 2018

රස්තියාදු ගැසීම, කොළ කැඳ, දෙල්, කළුවාමෝදර අවුරුදු උත්සවය, බිරියානි සහ ඩැනිස් ගේ සොමිය.


අපි කොල්ලො කාලෙ වැඩිපුරම රස්තියාදු ගැහුවේ පොඩි මහින්දලගේ කඩේය.   හරියටම කිව්වොත් පොඩි මහින්දලගෙ ගෙදරය.     මුලින් මුලින් ඇල්බීනු මුදලාලිගේ කඩේ ළඟ රස්තියාදු වුනු අපි කණ්ඩායමම පොඩි මහින්ද කඩේ පටන්ගත්තාට පසුව එතැනට සේන්දු වුණේ කඩේටත් වඩා පොඩි මහින්දලගෙ ගෙදර ඉස්සරහ කාමරේ කුලියට අරගෙන පදිංචිවී රෙදි මෝලේ වැඩට ගිය ඩැනිස් නිසාය.   අපට ඒ ගෙදර අපේ ගෙදර වගේ හැසිරෙන්නට ඉඩකඩ තිබුණේ ගෙදර හිටියේ අම්මාත් තාත්තාත් පොඩි මහින්දත් පමණක් නිසාවෙනි.    ඩැනිස්ගේ කාමරයේ කොල්ලන් පිරී නොහිටියේ ඔහු වැඩට ගිය වෙලාවට විතරය.    අපිට වඩා දෙගුණයක් වයස වගේම දරු තුන්දෙනෙක් ඉන්න පවුල් කාරයෙක් උනත් ඩැනිස් එක්ක අපි ඇසුරු කළේ සම වයසේ යාළුවන් වගේය.    අහළ පහළ ගස්වල වැල වරකා ඉදී තිබුණොත් ඒවා බාගෙන කාමරේට ගෙනැත් කෑම, අලවත්තෙන් අන්නාසි කඩාගෙන ඇවිත් කෑම, රෑට හොර කුරුම්බා කඩාගෙන ඇවිත් බීම ආදිය අපි දිනපතාම වගේ කරපු දේවල්ය.    ඩැනිස් උදේට ගෙදර ඉන්න දවස්වල කට්ටිය එකතුවී චූඩා ගේ ගහෙන් දෙල් කඩා තම්බාගෙන කන එක තවත් වැඩකි.    දෙල් තම්බන්නේ ඩැනිස්ය, දෙල් කැඩුවායින් පසුව ඩැනිස් දෙල් පොතු අරින්නේ පිත්තල හැන්දකින් සුරලාය.   සුද්ද කර කෑලි කපාගන්නා දෙල් මුට්ටියේ දමා තම්බා ගත් පසු වතුර පෙරා දිය වේලෙන්නට ඇර පොල් ගෙඩියක් ගා මුට්ටියට දමා කූරු ගා කලවම් කරගන්නා ඩැනිස් කොච්චි ලුණුමිරිසක්ද හදයි.    ඒ විදියට හදන දෙල් හරිම රසය, සමහර දවස්වලට කොළ කැඳ හදයි.    අලවත්තෙන් කොළ ජාති එකතු කරගෙන එන අපි පොල් ගෙඩියකුත් ගල් කරගෙන එන්නට අමතක කරන්නේ නැත.   රතුහාල් ටිකක් ලිප තබා කොළ ටික වනේ කොටා ඉස්ම ගෙන පොල් කිරිද දමා ලොකු මුට්ටියක හදන කොළ කැඳ හැලිය හරිම ප්‍රණීතය.

හැබැයි ඩැනිස් රෑට බීගත්තොත් නම් වනයකි, නිකම් වනයක් නොවැ සාල වනයකි.    ඒ වේලාවට අපි කරන්නේ සිංදු කියන එකය, නැත්නම් ඩැනිස් කියවන්නට පටන් ගනී.    ඔහුගේ කියවිල්ලට අහු උන එකාට බේරීමක් නම් නැත.    ඉස්සර මැරතන් දුවපු කාලේ වෙච්ච දේවල් කියවන්නේ ළඟ ඉන්න එකාගේ ඇඟට ඇන ඇනය.    කියවිල්ල ඉවර වෙද්දී ළඟ හිටපු අහිංසකයාගේ ඉල ඇටවලට පත්තු බඳින්න තරමට කැක්කුමය.   ඒ. නිසා හොඳම දේ සිංදු පටන් ගන්නා එකය, සිංදු කියන්නේද ඩැනිස් මය.    මාතලන් චිත්‍රපටයේ පරණ සිංදු වලින් පටන් ගන්නා බජව්ව ඉවර වෙන්නේ මහ රෑ ජාමයේ ඩැනිස් ගේ වෙරිමත හිඳුනු වෙලාවටය.   ඒ වෙනතෙක් කාටවත් යන්නට අවසර නැත, ගියොත් ගෝරි දමයි.    ඩැනිස් ගේ ගෝරි ගැන මට තව කතාවක් මතක්වේ.    ඒ කතාව මීට කළින් පෝස්ටුවකද මා ලියා ඇති බව මතකය.   කතාව මෙහෙමය.

එක සිංහල අලුත් අවුරුද්දක මම කළුවාමෝදර ඩැනිස්ලගේ ගමට ගියේ ඩැනිස් ගේ ආරාධනයෙනි.    මට අමතරව ගුරාද උගේ යාළුවාවූ මොහොමඩ් ද අවුරුදු කන්නට කළුවාමෝදර ඇවිත් සිටියෝය.   උදේ අවුරුදු කෑමෙන් පසුව අපි අවුරුදු උත්සවය බලන්නට ගියෙමු.    ඩැනිස් අවුරුදු උත්සවයේ ප්‍රධාන සංවිධායකයෙකි.   තරඟ පවත්වා තෑගී බෙදාදී ඉවර වන විට රෑ බෝ විය.   අවුරුදු උත්සවයේ සංවිධායකයෙක් හා ගමේ හොඳ දළකාරයෙක් වූ මහරාජා අවුරුදු උත්සවය සංවිධානය කළ සියල්ලන්ටම බොන්න බෝතල්ද කන්නට බිරියානි ද අලුත්ගමින් ගෙන්නෙව්වේය.    බෝතල් පාටිය ඉවරවුණේ මහ රෑ වෙද්දීය, ඩැනිස් හොඳ පදමටම බීගෙන කියවන්නට පටන්ගෙන සිටි නිසා ගෙදර ගිහිං කන්නට බිරියානි පාර්සල් ටිකද අරගෙන වදෙන් පොරෙන් ඩැනිස්ද කැමති කරවාගෙන ගෙදර එන්නට පිටත් වුණෙමු.     වෙලාව මහ රෑ දොළහත් පහුවී ඇති නිසා හොඳටම බඩගිනිය, මට උවමනා උනේ ඉක්මනට ගෙදර ගිහිං රෑට කන්නටය.    මමත් ඩැනිසුත් ඉස්සරහින් ගිය අතර ගුරාත් මොහොමඩුත් ආවේ අපට පිටුපසිනි.   අපි ගියේ කැලෑ පාරකිනි, පාර අයිනෙන් අකුළෙන් වැසුණු ඇළක් ගලායයි.    ඩැනිස් ලවුස්පීකරයක් දැම්මාසේ ගමටම ඇහෙන්නට කියවමින් එද්දී මම වචනයක් වත් කතා නොකර ගියේ වචනයක් වැරදුණොත් හෙම පුතයාගේ හැටි දන්නා නිසාය.   මගේ නිහඬතාව ගැනද ඩැනිස් සමහර විට කියයි.

මොකද උඹ ගොළුවෙක් වගේ සද්ද නැතුව යන්නෙ? කටේ පිට්ටුද?

ඒ උනාට කතා කරන්නට බැරිය, සමහර විට මම මෙහෙම කිව්වාය කියා සිතමු.

හරි කරුවලයි නේද?

කොක්කක් නැතිව කොක්කක් සොයමින් යන ඩැනිස්ට ඒ හොඳටම ඇතිය.   ඔහු වහාම මට මෙසේ ප්‍රතිචාර දක්වනු ඇත.

ඈ යකෝ, රෑ උනාම කරුවල වෙන්නෙ නැතුව එළිය එනවද? තොපේ ගමේ රෑට එළියද? නිකං බොරු සෝබන දාන්න එනවා මෙතන, ඉඳපිය තොගෙ පුච්චානම් යන්න හොඳ වැඩක් කරන්න!

කියා පුකට පයින් පාරක් දී ඇළට තල්ලු කරන්නටද බැරි නැත.    මම සද්දෙ වහගෙනම ගමන් කළෙමි.    පස්සෙන් එන ගුරා මොහොමඩ් එක්ක රණ්ඩු වෙන්නට පටන් ගත්තේ ඔය අල්ල පනල්ලේ ය.   උන් දෙන්නා බැන ගන්නේ දෙමළෙන් නිසා අපිට උන් කියන මෙලෝ දෙයක් නොතේරේ.     ඩැනිස් හොඳ පරීක්ෂාවෙන් දෙන්නාගේ රණ්ඩුවට කන් දීගෙනම යන්නේ කොච්චර ඇඟ නලියෑවත් රණ්ඩුවට මැදිහත් වෙන්නට භාෂාව නොදන්නාකමට නිසා මිසක උවමනාව නැති නිසා නොවේ.    එකපාරටම චකස් ගා සද්දයක් ඇහුණේ මේ අතරය, සමහර විට ඇළ ඉවුරේ සිටි ගෙම්බෙක් ඇළට පනින්නට ඇත.    වහාම ආපහු හැරුණු ඩැනිස් රණ්ඩු වෙන දෙන්නා ලඟට දිව ගියේ අට්ටාලෙට නැගපු වෙසමුනියා සේ මාරාවේෂයෙනි.

ඈ බොල තෝ යාළුවට ගැහුව නේද? 

අතේ තිබුණු බිරියානි පාර්සලය ඇළට විසිකළ ඩැනිස් ගුරාගේ බෙල්ලෙන් අල්ලාගෙන හොලවයි.    එක පාරටම කඩා වැටුණු මේ හෙණගෙඩිය මොකක්ද කියා අදහා ගන්නටවත් බැරිව ගුරාත් මොහොමඩුත් බීතවී බලා සිටිති.

තෝ දැනගන්, තොගෙ යාළුවා උනාට තෝත් එක්ක ආවට ඌ දැන් ඉන්නෙ මගෙ ගමේ, මගෙ ගෙදර.  යකෝ  මගෙ ගෙදර ඉන්න එකාට ගහන්න තෝ කවුද?

 මට ගෙහුවෙ නෑ අයියෙ! 

මොහොමඩ් වෙවුලමින් කියයි.   ඒ ගමන ඩැනිස් ගුරාව අතහැර මොහොමඩ්ගේ බෙල්ලෙන් අල්ලා ගත්තේය.

ආ! තෝ යාළුවව සුද්ද කරන්න එනවද? මට බොරු කරන්න තොපිට බෑ දැනගනියව්, තොපි දෙන්න නෙවෙයි මේ කළුවාමෝදර එකෙකුටවත් මට පාට් දාන්න බෑ බොලව්, තොපි නටන්නෙ මේ ඩැනිස්ගෙ හැටි දන්නැතුවයි, තොපිත් එක්ක තිබුණු යාළුකම් අදින් ඉවරයි, ආයෙ උඹල නෙවෙයි මේ කළුවාමෝදර එන්නෙ.  ඩැනිස්ගෙ ගෙදරින් බත් කාල ඉවරයි කියල හිතාගනියව්! තොපි නැතුවට මට ඕනෑ තරං යාළුවො එහෙ ඉන්නවා. තොපි වගේ හාල් පාරුවො නෙවෙයි දන්නවද උන් හොඳ කොල්ලො! තව මුංට බුරියානිත් කවන්න හුහ්!

කියූ ඩැනිස් මුලින්ම මොහොමඩ් අතේ තිබුණු බිරියානි පාර්සලයද ඊළඟට ගුරා අතේ තිබ්බ පාර්සලයද උදුරා ඇළට විසිකර ආපහු යන්නට හැරෙන විට දැක්කේ බිරියානි පාර්සලයත් තුරුළු කරගෙන සිටි මාවය.

ආ ! තෝද ?  සද්ද නැතුව ඉන්නකොට මම දැනගෙන හිටිය තෝ යටිකුට්ටුවෙක් කියල.  මුං දෙන්නව කොටෝල හොඳ එකා වගේ ඉන්නව මෙතන. තොට බෑ මාව තම්බන්න ගං ඕකත් මෙහාට !

කියූ ඩැනිස් මගේ අතේ තිබු බිරියානි පාර්සලයද උදුරා ඇළට විසිකළේය.   පාර්සලය මගේ අතේ තිබුණත් ඇලේ තිබුණත් වෙනසක් නැත්තේ හතර දෙනෙකුට එක කෑම පාර්සලයකින් වැඩක් නැති නිසාය.   කෑම ටික ඔක්කොම ඇළට පුජා කළ ඩැනිස් තනියම ආපහු ගෙදර යන්නට හැරුණේ අපට බලු බැණුම් බැන වදිමිනි.

දැන් මම ගෙදර ගිහිං තොපි තුන් දෙනාගෙම ඇඳුම් අල්ලල එළියට විසිකරනවා.  ඕනෑ තැනක පලයව්,  තොපිට  ගැහුවෙ නැත්තෙ ගමට ආපු බල්ලෙකුටවත් මම ගහන්නෙ නැති හිංදා! ඒ වගේ ජරා වැඩ මං කරන්නෙ නෑ, උඹලට තේරුණාද?  ඕනෑ තැනක ගිහිං බුදිය ගනිව් හැබැයි මගෙ ගෙදරට එන්න බෑ!

මහ රෑ කරුවලේ යන්නටත් තැනක් නැති නිසා අපි තුන්දෙනාද ඩැනිස් පස්සෙන් හිමිහිට ගෙදරටම යාගත්තෙමු.    ඩැනිස් ගේ බිරිඳ හෙවත් අක්කා කරුණාවන්ත කාන්තාවකි.   ඇඳුම් පොඩිකරගෙන ඇඟේ මඩ ගාගෙන එන අපි දුටුව ඇය වෙලා තියෙන දේ තේරුම් ගන්නට ඇත.   අක්කා ඩැනිස්ව ඉක්මනට ඇඳට දැම්මාය.  ඇඳට වැටී ටික වෙලාවකින් ඩැනිස් ගොරවන්නට විය.   ඇල් වතුර ටිකක් බීපු අපිද බඩගින්නේම නින්දට ගියෙමු.   

පහුවදා උදේ අපිට ඇහැරුණේ ඩැනිස් ගේ සද්දෙටය.  ඒ වෙනකොට හොඳටම එළිය වැටිලාය.

හා හා නැගිටපල්ල නැගිටපල්ලා! හොඳටම දවල් වුණා ඉන්න බෑ බඩගිනියි, ඉක්මනට මුණ කට හෝදගෙන ලෑස්ති වෙයල්ලා, කොහෙද ඊයෙ රෑට කන්නවත් හම්බුනායැ!

අපි සුදානම් වූ පසු ඩැනිස් අපිවත් වාහනේ දාගෙන අලුත්ගම ටවුමට එක්කරගෙන ගොස් උදේට ජයටම කෑම කන්නට අරං දුන්නේය.   ආපහු ගෙදර ඇවිත් තුන් දෙනාටම ටී ෂර්ට් ද තොප්පිද දුන්නේය.  කළින් දා රෑ වෙච්ච සිද්දිය ගැන ඩැනිස් කීවේ,

අමතක කරල දාපල්ලා, ගමේ වැඩක්නෙ! කියාය.  එදා හවස අපි ආපහු ගමේ ආවේ ඩැනිස් ද එක්කරගෙනය.   

තවත් අවුරුද්දක් විතර රෙදි මෝලේ වැඩකරපු ඩැනිස් රස්සාවෙන් අයින්වී ආපහු ගමට ගිහිං ටුවරිසම් කරන්නට පටන් ගත්තේය.   ඒ ටුවරිසම් හොඳටම නැගලා ගිය කාලය නිසා ඩැනිස් අතේ යහමින් සල්ලි ගැවසෙන්නට විය.   වැඩි කලක් යන්නට පෙර ගාලු පාරේ මුහුද පැත්තට වෙන්නට තිබුණු ඔවුන්ගේ ඉඩමක  ඩැනිස් අලුත් ගෙයක් හදා පවුල පිටින්ම පදිංචියට ගියේය.    තව අලුත් වාහනයක්ද ටුවරිසම් වලට දැම්මේය.  ඒ වන විට ඩැනිස් දරුවන් පස් දෙනෙකුගේ පියෙකි.    මේ කාලය වනවිට මමද රස්සාවට යමින් සිටි නිසා කළින් වගේ ඩැනිස් ගේ සොමිය නිතරම ගන්නට ලැබුණේ නැත.    ඩැනිස් ද අපේ ගමට ආවේ මඟුලක් මරණයක් වැනි අත්‍යාවශ්‍ය කටයුත්තකට පමණය.   ඩැනිස් ගේ ගෙදර කටයුත්තක දී අපිත් නොවරදවාම කළුවාමෝදර ගියෙමු෴

(ලියන්නට හිටියේ වෙන කතාවක් නමුත් ලියැවුණේ අමුතුම කතාවකි.  ඩැනිස් ගේ සොමිය තවදුරටත් ලියන්නට ඇති නිසා තවත් කොටසකට කල් තබමි)

Sunday, January 28, 2018

ආරි සහ ධවල නාග රාජයා, පිඹුරාගේ දුක සහ සුද්දා සමග සතුට සැමරීම.


ඊයේ රාත්‍රියේ මම අපූරු හීනයක් දැක්කෙමි.    මම මැරිච්ච ආරිත් එක්ක රජයේ කාර්යාලයකට යමින් සිටියෙමි.   රජයේ කාර්යාලයක් කිව්වාට ඒ කාර්යාලයේ සාමාන්‍ය රජයේ කාර්යාලයක දකින්නට නොලැබෙන විදියට ඉදිරිපස විසිතුරු මල් වවා දිය පොකුණු සහ ගල් තලා වලින් අලංකාර කොට තිබිණි.    අපි දෙන්නා එක පොකුණක් පසුකර යනවිට දැක්කේ පොකුණ අයිනේ ගල් තලාවක පෙණය පුප්පාගෙන සිටි සුධා ධවල නාග රාජයෙකි. ඉදිරියට යමින් සිටි අපි දෙදෙනා එක්වරම ගල්ගැහුණේ මේ තේජාන්විත සුදෝසුදු නාග රාජයා දැකීමෙන් ඇතිවූ භීතිය නිසාය.  


රජයේ කාර්යාලවල කොහොමත් නයෙක් දෙන්නෙක් දුලබ නොවේ.    සමහර ඒවායේ ඉන්නේ මුචලින්ද නාග රාජයාටත් වඩා ලොකු නයිය.   ඒ උනාට මේ නාගයා සිටියේ කාර්යාලයේ නොවැ කාර්යාලයට එන පෙත් මඟේය.  

ආරි මාවත් ඇදගෙන ඉස්සරහට යන්නට හැදුවත් මම දිගින් දිගටම පසුබැස්සෙමි.  ජීවත්ව සිටියදීද ආරි මැරෙන්නට බයක් තිබ්බ එකෙක් නොවේ, මරණය දැක දැක ඉදිරියට යන එකෙකි.  වතාවක් බෙල්ලෙ වැල දාගත් ආරියා තවත් වතාවක් කෝච්චියට බෙල්ල තියන්නට ගියේය.  අලුත් අවුරුදු දවසක හොඳටම බීගෙන ගොනෙකුගේ බෙල්ල කඩන්නට ගිහින් ඔලුව පළාගෙන යන්තම් බේරුණේය.   ඒ උනාට ඇත්තටම මැරුණේ සිරෝසිස් හැදිලාය.    ඒ කතා ටික පසුවටය. 

දැනටමත් සැරයක් මැරී ඉන්න ආරියාට තව කී සැරයක් මළත්  එකය.   නමුත් මට එහෙම නයෙක් ගසා මැරෙන්න ආසාවක් නැති නිසා පණ බයෙන් හිටි තැන ගල් ගැසී හිටියෙමි.    නාග රාජයා දිහාම බලා ඉන්න මම දැක්කේ නාග රාජයාගේ බඩ හරියේ එක තැනක් ඉදිමී ඇති බවය.   ඒ ගෙඩි පිටින්ම බිත්තරයක් ගිල දමා ඇති නිසා බව ආරි කීවේය.   එය නම් සාමාන්‍ය කිකිළි බිත්තරයකට වඩා මහත එකකි සමහර විට තාරා බිත්තරයක් විය හැකිය.    

තාරා බිත්තරය කිකිළි බිත්තරය වගේ දෙගුණයක් තරමය.    කේරළේ ගිහිං තාරා බිත්තර කාපු කතාවක්ද තිබුණත් එය මෙතැනට අදාළ නොවේ.     ගල්වල ගැටී බිත්තරය පළුදු වේදෝ යැයි බියෙන් මෙන් නාග රාජයා සිය වලිගය බඩ වටා පටලවාගෙන සිටියේය.  දෙගොල්ල මුණෙන් මුණ බලාගෙන ඉඳිල්ල ඉවරයක් නැති තැන නාග රාජයා  එක්වරම සිං ගා අහසට පැන තටු ගසමින් ඉගිලී ගියේ මගේ කණ ලඟිනි.   මේ නම් මහා කොබෝ නයෙකැයි වැටහුණු මම භීතියෙන් වෙවුලමින් ඉවතට පැනගත්තෙමි.    

සැක්, මොකද මනුස්සයො මේ මහ රෑ දඟලන්නෙ, නිදාගන්න වත් දෙන්නෙ නැද්ද? 

ඛේදයකි!  මා පැන ඇත්තේ පසෙක නිදාසිටි හැලපිගේ ඇඟටය.

නෑ මේ හීනයක් දැක්කා ! තවමත් බියෙන් සිටි මම කීවෙමි.

හීනෙන් බය වෙන්නෙ නැතුව යැ දවල් දවස තිස්සෙ කියවන්නෙම බහුබූත කොට, බ්ලොක් කියයි බුක් කියයි රෑට පේන්නෙත් ඔව්ව තමා ! දැන්වත් පන්සිල් අරං දෙයියන්ට පිං දීල නිදාගන්නැ 'යි ! කී හැලපි ඔලුවේ ඉඳන් රෙද්දත් පොරවාගෙන ආපහු නිදාගත්තාය.

වෙලාව රෑ දෙකය, වතුර ටිකක් බී ආපහු නිදාගන්න බැලුවත් නින්ද අහලකවත් නැත.   මට මතක් වෙන්නේම නාග රාජයාගේ ඉදිමී තිබු බඩය.   මේ ඊයෙ පෙරේදා මාධ්‍ය ජාලා වලත් මුහුණු පොතේත් සංසරණය වූ  මුවෙක් ගිලදමන පිඹුරාගේ ජනප්‍රිය වීඩියෝව මට මතක් විය.   මටනම් දුක හිතුණේ මුවාට වඩා මුවා ගිලදමන්නට දුක්වින්ද පිඹුරා ගැනය.   මුවාගේ බාගයක් එළියේය, බාගයක් ඇතුළේය, පිඹුරාගේ කට ගව්වක් විතර ඇරී ඇත, මුවා ඇතුළට යන වේගය පැයට අඟලකි.    මුවාට අං නොතිබූ එක වාසනාවකි.   නැත්නම් සිද්දවෙන්නේ අර රොමයියගේ පිඹුරාට වෙච්ච දේය.    රත්තරන් මුතු මැණික් දෙනවාය කිව්වත් මම නම් කෑමකට ඔච්චර දුක් විඳින්නේ නැත.   ආයෙමත් කෑමක් කනවා නම් ඔය ලොකු ලොකු සත්තු අතහැර හාවෙක්, මීමින්නෙක්, වඳුරෙක්, වළිකුකුලෙක් වගේ ගිලින්නට ලේසි සතෙක් අල්ලගෙන ගිල දමා ආහාර වේල පිරිමසා ගන්නා ලෙස අනුකම්පා පෙරදැරිව පිඹුරාට කියන්නට කැමැත්තෙමි.

මීළඟට කියන්නට ඇත්තේ තරමක පුරාජේරුවකි.    පහුගිය ඉරිදා ලක්බිම පත්තරේ හැලපකඩේ ගැන සඳහන් වී තිබීම බ්ලොග් රචකයෙක් වශයෙන් මගේ සිත සතුටට පත්කරවූ කාරණයක් විය.   ලිපිය ලියා තිබුණේ මාධ්‍යවේදී ක්‍රිෂ්ණා විජේබණ්ඩාරයන්ය.   හැලපකඩේ බ්ලොගයේ පස්වන සංවත්සරය වෙනුවෙන් මවිසින් ලියන ලද ඇරියස් කතාවක් සහ සුද්දාගේ අන්නාසි සොමිය පෝස්ටුව ගැන ඔහු ලියා තිබුණේ සිංහල බ්ලොග් අඩවි හඳුන්වා දෙමින් ලියන්නට යෙදෙන ලිපි මාලාවක පළමුවැනි ලිපිය වශයෙන්ය.   මාධ්‍යවේදියෙකු මතු නොවැ බ්ලොග් රචකයෙක්ද වන ක්‍රිෂ්ණා විජේබණ්ඩාරයන් වලස්පතිගේ අඩවිය නම් වූ බ්ලොගයේ රචකයාය.   

හාපුරා කියා හැලපකඩේ ගැන ජාතික පුවත්පතක පළවීම සමරන්නට වටින සතුටුදායක කරුණක් බැවින් කර්තව්‍යය ඇරඹීමට අප මුණගැසුනේ සුද්දාගේ ගෙදරදීය.   ඒ සඳහා කතාවේ නොහිටියත් මාතෘකාවේ හරි හිටපු සුද්දාට ආරාධනා කිරීම මගේ යුතුකමකැයි මා සිතුවෙමි.  සවුදිය පුරා හමුව ඇරඹුනත් සමරන්නේ කුමක්දැයි මා සුද්දාට කියන්නට නොගියේ අන්තර්ජාලය හෝ බ්ලොග් යනු සුද්දාට තවත් එක වචනයක් පමණක්ම වූ නිසාය.  සුද්දා  බෝතලය  හොඳහැටි  සප්පායම් වුණේ මා ලියන කතාවල ඔහුද එක චරිතයක් බව හෝ තමන් බ්ලොග් පාඨකයන් අතර බොහෝ ජනප්‍රිය කෙනෙක්ය ඈ කිසිවක්ම නොදැනමය

Monday, January 22, 2018

නාරායන් සොයා යාම , ආනන්ද භවන්, අපූර්වා සංගීතා, ධවලගිරියේ තෝසේ උළුඳු වඩේ සහ අහම්බෙන් හමුවූ පණ්ඩිතයා.


අද ලියන්නට තියෙන්නේ කළින් බාගෙට ලියා අවසන් කළ කතාවක ඉතිරි කොටසයි.    බාගෙට ලියු කතාවේ ඉතිරිය ලියා අවසන් කිරීම මගේ යුතුකමක් බැවින් ස්වප්නා ගේ දානය, ජීප්ගේ, දීපිකාගේ හා ප්‍රියානිගේ කතාව කියවන්නට බලා සිටින පාඨකයන් තවත් දින කීපයක් ඉවසනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වෙමි.
සාමාන්‍යයෙන් ඉන්දියාවේ සයිවර් කඩවල ඉල්ලපු ගමන් දෙන්නට කෑම සාදා තබාගැනීම හෙවත් රෙඩිලි අවේලබල් ක්‍රමය අනුගමනය කරන්නේ නැත.    කෑම ඇණවුම ලබාදුන් පසු එවේලේම කෑම සකස් කර උණු උණුවේ පිළිගැන්වීම ඔවුන් ගේ සිරිතයි,ඒ සඳහා තරමක් වෙලාව ගතවේ.    නමුත් මා දන්නා හැටියට මේ හොඳ පුරුද්ද ලංකාවේ සයිවර් කඩවල නැත.    හොඳට රසට සයිවර් කෑම දෙන කඩ කිහිපයක් ඉස්සර කොළඹ තිබුණා මට මතකය.    ගොඩාක් ඉස්සර එල්පින්ස්ටන් හෝල් එකට ටිකක් එහායින් කොටුව පැත්තට වෙන්නට එක හෝටලයක් තිබුණේ පොළොව යටය යන්නට පඩිපෙළක් බැස පහළට යා යුතුය.    මේ හෝටලය ගැන බ්ලොගය කියවන කාටවත් මතකයක් නොමැති බව මා සිතමි.     හෝටලය වැසී යන්නට ඇත්තේ පාර පළල් කිරීම නිසා වියහැකිය.   ඊට පසුව හොඳ සයිවර් කෑම කන්නට තිබු හෝටලය වුණේ මරදානේ ධවලගිරියයි.  ධවලගිරියේ තියෙන පුළුන් මෙන් සැහැල්ලුවට පිපී තිබුණු උණු උණු තෝසේද උළුඳු වඩේද ඒ කාලයේ අපේ රස නහර පිනවන ආහාර විය.    පසු කාලයක වුවද ධවලගිරිය පැත්තෙන් ගියොත් කෑම කන්නට හෝ අරගෙන යන්නට අප පෙළඹවුණේ නිරායාසයෙනි.     අන්තිමට ධවලගිරියෙන් උළුඳු වඩේ කෑවේ මීට අවුරුදු දහයකට පමණ ඉහත බව මට මතකය. 

ඒ 2008 වර්ෂයේ මැද භාගයයි.   ලංකාවේ පවත්වන්නට නියමිත වූ 15 වන සාක් සමුළුව වෙනුවෙන් අපි ඉතා කාර්යබහුලව සිටියේ සමුළුවේ ආරම්භක සහ අවසාන උත්සවය සංවිධානය කිරීම අප කණ්ඩායමකට පැවරී තිබු නිසාය.   වැඩේ බරපතල නිසා අපි දවල් රෑ නොබලා පැය විසිහතරම වැඩ කෙරුවෙමු.   අන්තිම සතියේ අපිව නවතින්නට ලෑස්ති කර තිබුණේ හොලිඩේ ඉන් හෝටලයේය.   ෆුල්බෝඩ් නිසා කෑමෙන් බීමෙන් කිසි අඩුවක් නැත එළියෙන් ගන්නට තිබුණේ බෝතල් පමණකි.    ඔය දවස්වල හවසට මරදාන පැත්තෙන් වැඩකට ගියොත් ධවලගිරියෙන් උළුඳු වඩේ ගෙනැත් කට්ටියටම කන්නට දීම නිසා මුළු කණ්ඩායම අතරම විශේෂයෙන් නෝනලා අතර මම ඉතා ජනප්‍රිය පුද්ගලයෙක් වී සිටියෙමි.  නෝනලා කිව්වට මුළු කණ්ඩායමම පාහේ නෝනලා වූ අතර පිරිමින්ට හිටියේ අපි දෙන්නෙක් විතරය.  කණ්ඩායමේ ලීඩර් ද නෝනා කෙනෙකි, මම මරදානට නොගිය දවස්වල උළුඳු වඩේ නොලැබෙන නිසා නෝනලා ඒ ගැන සොයා බලන්නට වූ හෙයින් ඒ සඳහාම කෙනෙක් ධවලගිරියට යවා උළුඳු වඩේ ගෙන්නා ගන්නට සිදුවිය.  ඉතින් ඒ කාලයේ ධවලගිරියේ කෑමවල රස ඒ වාගේය.   පසුකාලීනව වැඩිපුරම විප්‍රවාසීව ගතවුණු නිසා ධවලගිරිය ආශ්‍රයට හැකියාවක් නොවීය.

 මේ ළඟකදී මම මරදානට ගිය වෙලාවක උදේ කෑමට ධවලගිරියට ගොඩවුණේ අවුරුදු දහයකට විතර පසු පැරණි රස මතක අවදි කරගන්නටය.    හෝටලේ කෙල්ලෙක් මට තෝසේ ගෙනැත් තැබුවාය.    සාම්බාරුවද චට්නිද දාගෙන මම කන්නට පටන් ගත්තත් තෝසේවල කිසිම ෆ්‍රෙෂ් ගතියක් හෝ සැහැල්ලු ගතියක් නැත හරියට හංවෙච්ච රොටී කනවා වගේය, ඊට හපන් ලුණු කට්ටෙටය.   සයිවර් කඩවල ලුණු සහ මිරිස් කියන්නේ ඉතාම අඩුවෙන් පාවිච්චි කරන ජාති දෙකකි.    තෝසේ වලට ලුණු ඉතා ස්වල්ප වශයෙන් මිශ්‍ර කරන අතර උළුඳු වඩේ වලට ලුණු දාන්නේම නැත.    ලුණු සහ මිරිස් බැලන්ස් කර ගත යුත්තේ සාම්බාරු සහ චට්නි වලිනි.    නමුත් මට ධවලගිරියෙදී කන්නට ලැබුණු තෝසේත් උළුඳු වඩේත් කිසිම මිම්මකින් සයිවර් නොවන බව දැනගන්නට වැඩි වෙලාවක් ගියේ නැත.   ගියා වෙනුවට තෝසයක් කාපු  මම කඩෙන් එළියට බැස්සේ කළකිරීමෙනි.

මදුරාසියේ සයිවර් කඩේකට කන්නට ගියොත් කුස්සියේ කෑම හදන හැටි බලන්නට හැකි තැනක වාඩිවීම මගේ පුරුද්දකි.    ඒ කෑම උයන එක මෙන්ම කෑම උයන හැටි බලාසිටීමද මගේ හොඳම විනෝදාංශයක් නිසාය.    කුස්සියේ වැඩකරන අරක්කැමියන් තැටියට තෝසේ මිශ්‍රණය තැටියට වක්කර පදමට පුච්චා ගන්නා ආකාරයද පේපර් තෝසය හදන්නට මිශ්‍රණය තැටියට දමා මොකක්දෝ ගුලියකින් තැටිය පුරා ඉතා සිහින්වට මිශ්‍රණය තුනී කරගන්නා ආකාරයද පූරිය පැහෙන තෙලට දමා බැලුම්බෝලයක් මෙන් පිපෙන්නට අරින ආකාරයද බලා ඉන්නට ලස්සනය.  සයිවර් හෝටලවල කෑම උයන පිසින ආකාරය පොඩි උන්ට මැජික් මෙන් මට නම් කිසිම කම්මැලිකමක් නැතිව කොතරම් වෙලා වුවද බලා ඉන්නට හැකිය.   පොඩි හෝටලවල පසුපස්සේ මේසයක වාඩිවුණ විට මේ කටයුතු කෙරෙන ක්‍රමය ඇස පුරා බලාගන්නට හැකි වුවත් ආනන්ද භවන් වැනි විශාල හෝටලවල කුස්සිය අපට පෙනෙන්නට තරම් ළඟක නැත.    පුරුසවල්කම් වල ආනන්ද භවන් මෙන්ම වල්ලුර්කෝට්ටම් හයි රෝඩ් එකේ අපූර්වා සංගීතා හෝටලයද අපි නිතරම ඇසුරු කළ තැනකි.   හැබැයි අනික් පොඩි හෝටල් මෙන් නොවැ මේවායේ කෑම රස වගේම ගොඩක් ගණන්ය.

නැවතත් කතාවට ආවොත් අපි දැන් ඉන්නේ ආනන්ද භවාන් එකේ තෝසේ කන්නට වාඩිවී කෑම පිළියෙළ වන තුරුය.   කෑම එන්නට ටිකක් වෙලා ගතවන නිසා මම හෝටලයේ බිල් ලියන කෙනා ලඟට කිට්ටු කළෙමි.    වේට්ටියක් හා පිරිසිදු සුදු කමිසයක් හැඳ නළලේ තුන්නුරු අළු ගා වර්ණවත් පොට්ටුවක් ද තබාගෙන සිටි ඔහු බරටම වැඩය.     ඉස්පාසුවක් ලැබුණු විගස ඔහු මා දෙස බැලුවෙන් මම කැඩිච්ච දෙමළෙන් කතාව පටන් ගන්නා විටම දැඩි දකුණු ඉන්දීය උච්චාරණයෙන් වුවද පැහැදිලි ඉංගිරිසියෙන් ඔහු කතාකළේය.    ආර්. කේ නාරායන් ගැන විස්තරයක් සොයා ගන්නට අවශ්‍ය වුණත් කොහෙන් සොයාගන්නට දැයි නොදන්නා නිසා ඔහු බාල කාලයේ පදිංචිව සිටි මේ ලිපිනයට ආ බව මම කීවෙමි.    ඔහු එක්වරම ඇසුවේ කේ.ආර් නාරායන් ද කියාය. (කේ.ආර් නාරායන් එවකට ඉන්දීය ජනාධිපතිවරයා විය)   කෙසේ වුවද මට උදව් කරන්නට ඔහුට දැනීමක් නොතිබුණත් ඔහු කීවේ දැන් කෑම කා ආයෙම ඇවිත් කතා කරන්නට කියාය.  අපි කෑම කන අතරේ හෝටලයේ සිටි කීපදෙනෙකුටම මාව පෙන්වමින් ඔහු මොනවාදෝ කියන හැටි  මම දැක්කෙමි.   කෑම අවසන්ව අපි එළියට යද්දී ඔහු මට කතාකර කීවේ නාරායන් ගැන විස්තරයක් කියන්නට කවුරුවත් නොදන්නා නමුත් ඒ ලඟපාත ඉන්න කාරණාකාරයෙක් හෙවත් පණ්ඩිතයෙක් ලඟට අපව යවන්නට ලෑස්ති කර ඇති බවත් අවශ්‍ය විස්තර ඔහුගෙන් ලබාගත හැකි බවත්ය.

ඊළඟට ඔහු කොල්ලෙකුට කියා ත්‍රීවීල් එකක් ගෙන්නාගෙන එහි රියැදුරුට අපව එක්කරගෙන යායුතු තැන ගැන විස්තර කර අපට ඔහු සමග යන්නටැයි කියා සමුගත්තේය.     ටවුමේ පාරවල් කීපයකින් ඒ මේ අත හරවමින් ගිය රියැදුරා අන්තිමට ගෙවල් මණ්ඩියක රිය නවතා ගෙවල් කීපයක් පසුකර අප රැගෙන ගොස් කැටයම් කැපු විශාල දොරවල් හා නිල් සහ සුදු තීන්ත බිත්තිවල ගා තිබු ගෙයකට ඇතුල් වුණේය.    ගෙයක් කිව්වාට එය මැද මිදුලකින්ද වටේට ගෙවල් ගණනාවකින්ද සමන්විත තැනකි.   වේට්ටියක් හැඳ උඩුකයට පුන නුලක් දමා නළලේ කහ ගාගත් පණ්ඩිතයා පදිංචිවී සිටියේ එක ගෙයකය.    ත්‍රීවිල් රියැදුරා පණ්ඩිතයාට මාව පෙන්වා ආවේ මගේ උවමනාවකට ය කී පසු මම අවශ්‍යතාව කීවෙමි.     පණ්ඩිතයා කීවේ නාරායන් පුරුසවල්කම් හැරදා ගියේ 1939 වැනි ඈත කාලයක නිසා දැන් ඔහු සිටි තැන්වල නටබුන්ද නොමැති බවයි.    එදා විදියටම ඇත්තේ නාරායන් පොඩි කාලේ ගිය ඉස්කෝලයත් ටවුමේ ඇති කෝවිල් කීපයත් පමණක් බව කියූ ඔහු ඉස්කෝලය නම් තරමක් ප්‍රතිසංස්කරණය වී ඇතත් කෝවිල් කිසි දිනෙක වෙනස් වී නැති බවත් වෙනස් කරන්නටද නොහැකි බවත් කිවේය.    නාරායන් පහුගිය කාලයේ මදුරාසියට ඇවිත් සිටි බව කියූ ඔහු මේ වන විට නාරායන් දැඩිසේ ගිලන්ව ඇපලෝ රෝහලේ නැවතී සිටින බව වැඩිදුරටත් කීවේය.    පණ්ඩිතයාට ස්තුතී කළ අපි ගෙදර ආවෙමු෴